Privé Rollenspel

Dé site van Es & Mar
 
IndexRegistrerenInloggen

Deel
 

 Schaatsen

Ga naar beneden 
Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
AuteurBericht
Marjolein
Admin
Marjolein

Aantal berichten : 26
Registratiedatum : 22-05-15
Leeftijd : 26
Woonplaats : Krimpen a/d IJssel

Schaatsen      Empty
BerichtOnderwerp: Schaatsen    Schaatsen      Icon_minitimeza jan 04, 2020 9:53 pm

Bastiaan Dekker
Normaliter nam hij de fiets naar Thialf, vandaag parkeerde hij zijn auto op de daarvoor gereserveerde plekken, aan de zijkant van het ijsstadion. Het was een van de laatste dagen van april en het weer was slechter dan hij had verwacht. Miezer tikte zachtjes op de ruiten van zijn auto. Langer dan nodig was bleef Bas zitten, zijn vingers stevig om het stuur geklemd. Hij had zich het begin van het nieuwe seizoen heel anders voorgesteld dan nu werkelijkheid was en hoezeer hij ook zijn best deed om alles te negeren, ging dat nu echt niet meer. Het afgelopen weekend had hij in Sneek doorgebracht, met zijn ouders en zijn broer. Ondanks dat Gerben geen carrière op het ijs had nagejaagd en in plaats daarvan in de voetsporen van hun vader was getreden door voor een baan als docent te kiezen, deed hij nog wel aan wielrennen. Samen hadden ze afgelopen zaterdag een flinke rit gereden en toen ze eenmaal ergens in een restaurantje waren neergestreken voor een kop koffie en een lunch, had Gerben geprobeerd om het onderwerp van Victoria aan te kaarten. Direct was hij dichtgeklapt, had hij de vragen van zijn broer zo goed mogelijk omzeild totdat zijn ex-vriendin uiteindelijk weer in de ijskast was beland. Het was nu bijna een maand geleden dat hij er een punt achter gezet en nog steeds voelde hij de woede door zijn lijf gieren als hij aan haar dacht, als hij aan het afgelopen seizoen dacht. En dat terwijl het een geweldig seizoen was geweest. De gouden medailles die hij gewonnen had op het EK en het WK waren daar een herinnering aan, al vormde Victoria en wat ze gedaan had een smet op die prestaties. Bas was zo in gedachten verzonken, dat hij zich naar schrok toen iemand op de voorruit van zijn auto klopte. Hij knipperde een paar keer met zijn ogen en liet de motor van zijn auto afslaan. Snel klikte hij zijn gordel los en gooide de deur open. “Geen fiets vandaag, Dekker? We beginnen het seizoen weer lui dus.” Assistent-coach Colin Molenaar stond hem geamuseerd op te wachten, uiteraard zelf wél met fiets. “Ah, ik ging er vanuit dat we dit jaar weer genoeg intensieve trainingen op ons dak zouden krijgen,” bracht Bas er tegenin, zijn toon en houding nonchalant. “Dus een laatste ritje met de auto leek me wel een goed idee.” De waarheid was dat hij vanochtend vanuit Sneek naar Heerenveen was gereden en hij niet alleen zijn tas met trainingsspullen in de kofferbak had liggen, maar ook een weekendtas met andere rommel. Dat was een beetje te veel om op de fiets mee te nemen. Het nadeel was dat hij nu nog niet was ingereden en dit dus in het krachthonk van Thialf moest doen. Gelukkig was hij extra vroeg weggegaan waardoor hij voldoende tijd had om op te warmen. Hij liep om zijn auto heen en trok de kofferbak open. Zijn tas met spullen stond klaar. Schaatskleding, schaatsen. “Je bent in ieder geval de eerste, dat moet ik je nageven. Niemand anders is zo gek om een uur eerder naar de training te komen, al helemaal niet op de eerste dag na de vakantie.” Bas slingerde zijn tas over zijn schouder en deed de kofferbak weer dicht. “Tja, wat kan ik zeggen?” antwoordde hij schouderophalend. “Volgens mij bestaat er geen vakantie in de wereld van topsporters.” Samen liepen ze van de parkeerplaats richting de ingang van het ijsstadion en Bas wachtte geduldig tot Colin zijn fiets had weggezet, ondertussen borg hij de sleutel van zijn auto veilig op in zijn tas. De schuifdeuren gleden open en in de verte kon hij de ijsbaan al zien. Ondanks dat hij op een heel andere manier aan dit seizoen had willen beginnen, voelde het goed om weer terug te zijn in Thialf. Zijn schaatsershart ging hier sneller kloppen, dit was immers een van de mooiste en beste banen van Europa, zo niet van de wereld. Beiden liepen ze de trap op, naar de tweede verdieping en vervolgens naar de derde verdieping, waar het gewone publiek nooit zou komen. Daar bevonden zich het krachthonk met onder andere de fietsen, maar ook de kantoren waar de grote teams hun thuis hadden gevonden. Ahold-Nissan had hier ook zijn basis, coach Rienk Riemers was een echte Fries en trainde zijn schaatsers het liefst altijd in Thialf. Als ze niet op trainingskamp in Italië of Duitsland waren, natuurlijk. “Ik ga even infietsen,” deelde hij mee, vanochtend was hij een stuk minder praatgraag dan normaal gesproken. Weer iets wat anders was dan normaal. Colin leek het niet op te merken. Of misschien had hij het wel door, maar zei hij er gewoon niets van. “Goed, over een uur op het middenterrein dan?” “Top, tot straks.” Hij trok zijn tas beter over zijn schouder en liep de gang door, tot hij in het krachthonk kwam. Uitgestorven, zoals hij al verwacht had. Hij zette zijn tas opzij en trok de rits van zijn vest naar beneden. Zoals gewoonlijk droeg hij al een trainingsoutfit. Broek en shirt, beiden in de kleuren van team Ahold-Nissan; zwart en blauw. Bas rekte zich uit, liet zijn vingers door zijn donkerblonde haar glijden en wreef vervolgens over zijn wang, bedekt door een behoorlijk volle baard. Hij koos een fiets uit en stapte op. Met zijn blik op de ijsbaan gericht die nu nog verlaten was, begon hij zich op te warmen. Het officiële begin van het seizoen was nog ver weg, maar dat betekende niet dat ze pas in het najaar begonnen met trainen. Nee, juist niet. Dat gebeurde al veel eerder in het jaar. Hij had net een nonchalante opmerking gemaakt, al was het absoluut waar. Ze hadden misschien net een maandje vakantie achter de rug, maar een topsporter had nooit écht vakantie. Bas hield er eigenlijk ook niet van. Dit was waar hij het liefst was, zo bracht hij het liefst zijn tijd door.

_________________
I'm captivated by you, baby, like a firework show
Terug naar boven Ga naar beneden
http://privateroleplay.forumactie.com
Marjolein
Admin
Marjolein

Aantal berichten : 26
Registratiedatum : 22-05-15
Leeftijd : 26
Woonplaats : Krimpen a/d IJssel

Schaatsen      Empty
BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen    Schaatsen      Icon_minitimezo jan 05, 2020 12:35 am

Jasmijn de Bruin
Haar wekker ging te vroeg. Véél te vroeg. Ergens, in haar onderbewustzijn, wist ze dat de vakantieperiode er nu definitief op zat en dat het hoogtijd was om de ijzers weer onder te binden en de ijsbaan op te stappen. Misschien was dat ook de reden waarom ze haar uiterste best deed om het gejengel van haar wekker te negeren, na het afgelopen seizoen voelde ze zich niet meer zo op haar gemak op het ijs, alsof iedere beweging moeizaam kwam en ze niet meer wist wat ze moest doen om te winnen. Tijdens de vakantie hoefde ze er niet aan te denken dat ze een belabberd seizoen had gereden, met een belabberd NK en gelukkig een tweede plek op het NK Sprint waardoor ze toch nog een ticket wist te bemachtigen voor het WK Sprint. Desalniettemin eindigde dat ook in een tragedie en had ze genoegen moeten nemen met een zevende plek. Zevende. Alsof het nog niet erg genoeg was dat ze zo rot in haar vel zat, moest haar carrière ook nog eens in een neerwaartse spiraal belanden. Rienk had haar op het hart gedrukt dat een zevende plek lang niet zo slecht was en dat ze zich volgend jaar gewoon terug ging knokken omdat het er absoluut in zat, al waren zijn woorden op dovemans oren gevallen. Ze had behoefte gehad aan een periode weg van het ijs, weg van die druk en weg van de stress. En nu was dat voorbij, nu stond het nieuwe seizoen voor de deur en kon ze het niet langer negeren. Want als ze dat wél deed, betekende dat het einde van haar carrière en dát wilde ze koste wat het mocht kosten voorkomen. Daarvoor hield ze te veel van haar sport, van haar werk. Jasmijn slaakte een diepe, gefrustreerde zucht en harkte met haar hand over het kastje naast haar bed, tot ze haar telefoon vond en op gevoel die verrekte wekker uit wist te schakelen. In een poging alles te vergeten, verschool ze zich onder de warme dekens van haar tweepersoonsbed en kroop ze dichter tegen het warme lijf aan van de gedaante die naast haar lag. Haar voet gleed langs zijn been, haar hand wreef over zijn borst tot ze die tussen zijn rug en het matras begroef. Het duurde even voor ze zich realiseerde wie er naast haar lag en wat het geluid van haar wekker écht betekende. Ruben lag in haar bed en het was ochtend. Vroeg in de ochtend weliswaar, maar dat nam niet weg dat het ochtend was. Direct schoten haar ogen open en trok ze haar hand terug, alsof ze zich gebrand had. Niet per se omdat het Ruben was, eerder omdat het ochtend was. Hij bleef nooit slapen, niet op z’n minst omdat ze samenwoonde met haar zusje. En vandaag was de eerste dag dat Lena mee trainde met team Ahold-Nissan, haar nieuwe team. Het team waar Ruben ook bij hoorde. “Fuck, fuck, fuck,” schold ze, en ze nam de moeite niet te fluisteren. Jasmijn duwde zich overeind en sloeg de warme dekens van zich af. Na hun escapades van gisterenavond had ze niets meer aangetrokken en het voelde een beetje onnozel om nu ineens preuts te gaan doen. De afgelopen weken had Ruben haar meer dan eens naakt gezien en Jasmijn had niets om zich voor te schamen. Dat deed ze ook niet. Het was alleen… nouja, nogal een dingetje om met een ploeggenoot het bed in te duiken. Het laatste waar ze op zat te wachten waren krantenkoppen die speculeerden over hun romance – die er niet was – of een coach die hen een donderpreek gaf omdat het tijdens het werk om het werk draaide en niet om liefde of romantiek of seks. In hun geval was het alleen dat laatste, al hoefde de coach dat ook niet te weten. Niemand hoefde dat te weten. Dit was iets tussen haar en Ruben. Snel trok ze ondergoed uit de lade van haar kast en klikte ze haar bh vast. Terwijl ze de bandjes beter over haar schouders trok, griste ze Rubens ondergoed en jeans van de vloer. “Ruub,” siste ze (het leek haar geen goed idee om zijn naam te roepen aangezien haar zusje hoogstwaarschijnlijk al wakker was), “ik denk dat je moet gaan.”

_________________
I'm captivated by you, baby, like a firework show
Terug naar boven Ga naar beneden
http://privateroleplay.forumactie.com
Marjolein
Admin
Marjolein

Aantal berichten : 26
Registratiedatum : 22-05-15
Leeftijd : 26
Woonplaats : Krimpen a/d IJssel

Schaatsen      Empty
BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen    Schaatsen      Icon_minitimezo jan 05, 2020 10:46 am

Colin Molenaar
Dit werd Colins tweede jaar als assistent-coach van Rienk Riemers bij team Ahold-Nissan. Vorig jaar had hij tijd nodig gehad om zijn draai te vinden, zeker omdat de mannen en vrouwen die hij probeerde te coachen een paar jaar eerder zijn eigen ploeggenoten waren. Niet allemaal. In de tijd dat hij Nederland ver achter zich had gelaten om zijn roots in Maleisië te ontdekken, verdwenen er mensen uit zijn team en kwamen er ook weer nieuwe namen bij. Zo had Ruben van Dijk het Development team verlaten en reed hij nu voor de professionals. Twee nieuwe sprinters hadden zich bij het team aangesloten; Jurre de Jongh en Niek Prins, twee jongens waarin hij veel van zichzelf herkende. Beiden waren ze ambitieus en konden ze hard rijden. Aan elkaar gewaagd en met een concurrentiegevoel waar je u tegen zei. Iets meer dan drie jaar geleden was hij zelf degene die de medailles binnensleepte, die zo hard kon rijden dat hij een baanrecord in Noorwegen verbrak en zich onder de wereldtop mocht scharen. Nu was het allemaal anders. Hij zei gedag tegen Bas in de gang en keek hem een paar tellen na, voor hij zich omdraaide en de andere kant uit liep. Niet naar het krachthonk om op te warmen voor ze aan de training zouden beginnen, maar naar het kantoor van zijn baas, de hoofdtrainer van zijn ploeg. Rienk was er nog niet, waardoor hij mooi even de tijd had om zich snel om te kleden. Hij fatsoeneerde zijn haar een beetje in de spiegel die boven de wasbak hing in de herentoiletten, en ritste vervolgens het zwarte vest boordevol logo’s van sponsors dicht. Zijn fietskleding propte hij in zijn rugzak en met zijn tas in handen liep hij terug naar het kantoor. Dit keer was hij niet de eerste. “Morgen,” begroette Rienk hem. Vijf tellen later kwam Thijmen binnenstormen, de andere assistent-coach die al heel wat jaren voor Rienk werkte. In de tijd dat Colin zelf nog op het ijs stond, was Thijmen degene die hem tijdens bepaalde wedstrijden en trainingskampen coachte. Dat voelde nu soms als een eeuwigheid geleden. “Goedemorgen,” zei hij tegen beide mannen. Colin trok een stoel naar achter en liet zich neerzakken. Vanuit het kantoor hadden ze uitzicht over de ijsbaan. Niet dat het vaak voorkwam dat hier iemand aanwezig was tijdens een training of wedstrijd, overigens. Meestal stonden ze alle drie langs de kant of op het ijs om de jongens en meiden van hun ploeg aan te moedigen, om de rondetijdborden op te houden of om aanwijzingen te schreeuwen. “We krijgen er vandaag een nieuw gezicht bij,” deelde Rienk mee. Natuurlijk waren hij en Thijmen daar allang van op de hoogte, al was het een goede reminder. “Lena de Bruin, de jongere zus van Jasmijn,” benoemde Thijmen haar naam. “Nou, ze is meer dan alleen ‘de zus van’,” benadrukte Rienk. “Ze is ijzersterk op het ijs en heeft vorig jaar al laten zien dat ze absoluut bij de wereldtop kan gaan horen. Nu is het aan ons om haar ook zover te krijgen.” Colin knikte en zakte iets onderuit, zijn handen verdwenen in de zakken van zijn vest. Het was niet koud in Thialf, dat was het eigenlijk nooit, maar het was voor hem een comfortabele houding. “Je hebt haar in ieder geval onder de neus van Morie weg weten te kappen,” merkte hij op, een flauwe grijns op zijn gezicht. “Daar zal hij niet blij mee geweest zijn.” Rienk haalde zijn schouders op, al kon Colin de pretlichtjes in zijn ogen zien. “Die blaaskaak denkt dat hij geweldig is, maar mijn schaatsers staan al veel langer aan de top.” De man klapte in zijn handen, wreef erin en tikte vervolgens op de agenda die op tafel lag. “Dat gezegd hebbende, er staat deze week ook een belangrijk punt voor onze sponsors op de agenda. De presentatie van de ploeg op het hoofdkantoor van Ahold. Er worden direct nieuwe persfoto’s gemaakt, headshots geschoten en het nieuwe pak wordt gepresenteerd.” “Dat is woensdag hé?” “Ja, woensdag om 9 uur, dus iedereen moet ruim op tijd aanwezig zijn. Dat zal ik straks nog wel even aankaarten.” Colin en Thijmen knikten, waarna het onderwerp terugviel op de training van vandaag. De eerste ijstraining, om het ijsgevoel weer op te pikken en een paar rondjes in de benen te krijgen. De rest van de week stond er genoeg op de planning. Fietsen, krachttraining en aanstaande vrijdag had Rienk klaarblijkelijk al een Wingate test gepland staan. Dáár zouden de schaatsers in ieder geval niet naar uitkijken, dat wist hij uit eigen ervaring.

_________________
I'm captivated by you, baby, like a firework show
Terug naar boven Ga naar beneden
http://privateroleplay.forumactie.com
Ess

Ess

Aantal berichten : 16
Registratiedatum : 23-05-15
Leeftijd : 25
Woonplaats : Joejoe

Schaatsen      Empty
BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen    Schaatsen      Icon_minitimezo jan 05, 2020 4:03 pm

Julietta Ligthart
Daar was het dan. Het einde van de vakantieperiode en het aanbreken van een nieuw (voor)seizoen. Julietta was er klaar voor. Ze had een verrassend heerlijke vakantie gehad met haar vriend Marcus in Oman waar ze volop hebben genoten van de ‘Duizend-en-een-nacht’-sfeer. Verrassend heerlijk, omdat de gemoederen tussen haar en haar vriend vlak voor de vakantie nogal hoog waren opgelopen. Marcus had begin dit jaar op zijn werk te horen gekregen dat hij en nog twee andere senior associates in de running waren om partner te worden bij Stibbe op de specialisatie Banking and Finance. Dat was iets waar hij al mee bezig was in zijn studietijd toen hij nog maar pas werkzaam was bij het prestigieuze advocatenkantoor als student-medewerker. Na zijn studie is hij daar advocaat-stagiair, oftewel junior associate, geworden en binnen no time doorgestoomd naar senior, wat al ontzettend bizar was op zijn leeftijd. Julietta was daar echter nooit werkelijk verbaasd over geweest, omdat hij bovenmatig intelligent en enorm gedreven was: Marcus leefde echt voor zijn werk. Hij kon keihard en onverbiddelijk zijn en was ontzettend goed met klanten en cliënten. Typisch Stibbe-materiaal, zo liet ze zich vertellen. Ze had niets met dat wereldje met die beruchte Zuidas-mentaliteit, maar ze zag bij hem altijd die absolute topsportersmentaliteit waar zij alleen maar van kon dromen en daar bewonderde ze hem om. Dat hij in zijn vak een ware topsporter was, bleek dus begin dit jaar. Het kantoor had drie mensen uitgekozen die de komende vier jaar zouden gaan strijden om partner te worden, het ultieme doel van iedere zelfrespecterende advocaat, zo liet ze zich ook dat vertellen. Als hij dat zou worden, dan zou hij de jongste partner van een Zuidas-kantoor ooit zijn met zijn, dan, 32 jaar. Op het moment van dat nieuws was ze uiteraard ontzettend trots en blij, maar de periode daarna was allesbehalve leuk geweest. Totdat ze eindelijk op vakantie gingen. Even zag het er naar uit dat dat niet door zou gaan, maar gelukkig wel en dat hadden ze echt nodig gehad. Julietta had echt het idee dat ze samen weer een soort nieuwe start konden maken. Rust en steun had ze thuis echt wel nodig, bij gebrek aan steun van haar familie en gelet op dit aankomend seizoen waarin toch wel de verwachting was dat Julietta eindelijk die Europese en internationale titels zou gaan halen. Nu liep ze door Thialf, toch wel echt haar tweede thuis, in haar sportoutfit bestaande uit een donkerblauwe strakke tanktop en een zwarte sportlegging met daarover een vest. Met haar sporttas over haar schouders en half op haar rug getild, kwam ze onderweg naar het krachthonk Kevin Verhoeven tegen, een van haar ploeggenoten met wie ze het goed kon vinden. “Hé Juul, goeie vakantie gehad? Ik spreek je straks ja? Ik moet nog even wat doen.” Julietta begroette Kevin met een korte omhelzing en ze knikte lachend toen Kevin weer doorliep. Vervolgens liep ze het krachthonk in en zag daar als enige op de fiets Bastiaan Dekker, schaatslegende en tevens haar ploeggenoot. De energie die hij uitstraalde was niet wat ze van hem was gewend, maar je hoefde hem niet eens persoonlijk te kennen om te weten wat hier nu de reden van kon zijn. ‘Goodmorning sunshine,’ zei Julietta sarcastisch, doelend op zijn niet bepaald opgewekte uitstraling, met een knipoog, terwijl ze Bas een speelse tik tegen zijn schouder gaf waar ze onmiddellijk spijt van had. Haar vingers begonnen even te branden alsof ze zojuist een muur had geslagen. Ze wapperde haar hand in de lucht om dat gevoel kwijt te raken. “Oké, dat doe ik ook nooit meer.” Vakantie of geen vakantie, zijn spiermassa was in ieder geval niets afgenomen, dat kon ze wel voelen. Niet dat ze had verwacht dat Bas in een paar weken ineens kilo’s zou zijn aangekomen, dat paste niet bij hem. Ze zette haar tas opzij, trok haar vest uit en legde die op haar tas. Ze pakte een haarelastiek en bond haar donkere haren vast in een simpele knot om vervolgens op een fiets naast Bas te springen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Ess

Ess

Aantal berichten : 16
Registratiedatum : 23-05-15
Leeftijd : 25
Woonplaats : Joejoe

Schaatsen      Empty
BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen    Schaatsen      Icon_minitimezo jan 05, 2020 4:48 pm

Lena de Bruin
Neuriënd stond Lena in de keuken van het appartement van haar oudste zus Jasmijn. Ze woonde hier nu twee jaar, maar ze kon nog iedere dag genieten van het vele licht dat door de grote ramen scheen en haar goed wakker hield. Ze was al vroeg wakker geworden en het lukte haar niet om te blijven liggen. Pure adrenaline stroomde door haar aderen zodra ze haar ogen had geopend. Vandaag was toch echt de dag dat ze bij team Ahold-Nissan zou beginnen en wat had ze daar enorm zin in. Lena was dan ook meteen haar bed uitgeschoten om zich klaar te maken voor deze eerste dag. Ze was gisteravond verstandig genoeg vroeg in bed gedoken, ze had Jasmijn niet eens thuis horen komen, terwijl Lena toch meestal de nachtbraker was. Niet dat dat kwam door een wild uitgaansleven of iets dergelijks, nee, daar keek ze wel mooi voor uit, maar bij haar was het onvermijdelijk om lange dagen te maken door de combinatie van een professionele schaatscarrière, studie en optreden als zangeres in een band. Daarnaast lukte het haar ook nog om veel tijd door te brengen met haar vriendinnengroep van de middelbare school. Ze moest uiteraard nog maar zien hoe dat allemaal dit seizoen zou gaan, want ze had voor zichzelf grote plannen op het gebied van haar carrière. Ze moest het natuurlijk wel waar gaan maken. Ze wilde aan haar nieuwe trainer Rienk, en uiteraard aan de rest van de staf en het team, gaan laten zien dat haar ambitie om bij de wereldtop te horen niet slechts dat, ambitie, bleef. Hoewel Lena dus vroeg uit de veren was, kon ze dat van haar zus niet zeggen. Naar haar idee lag zij nog steeds op bed. Toen ze haar kwarkontbijt had gemaakt, besloot ze een ontbijt te maken voor haar zus. Dat scheelde dan straks weer. ‘Jas, ben je zo ver? Ik heb je havermout met banaan hier staan, maar we moeten wel echt zo gaan”, zei Lena toen ze bij haar zus aanklopte, om vervolgens via de gang weer terug te gaan naar de keuken. Er was nog tijd, maar Lena was mega ongeduldig om naar Thialf te gaan door haar enthousiasme en energie die deze nieuwe uitdaging met zich mee bracht. Oh man, wat was haar vorige trainer Kas Morie kwaad geweest toen Lena bekendmaakte dat ze wegging bij team Menzis. Die man kon zo vanuit het niets ineens boos worden. Hij had haar verhaal rustig aangehoord, zijn gezicht stond neutraal en ineens werd hij kwaad. Ze wist niet eens meer wat hij allemaal precies had gezegd, maar in ieder geval dat ze de fout van haar leven maakte. Nou dat moesten ze nog maar zien. Vooral de trainingen van Ahold-Nissan in het voorseizoen sprak haar enorm aan, waar ze natuurlijk genoeg van had meegekregen via haar zus. Het belangrijkste werk werd toch echt in het voorseizoen gedaan, zodat je daar later tijdens de wedstrijden de vruchten van kon plukken. Dat was van dusdanig belang dat dat al voor een zeer groot deel kon bepalen of een schaatser later in het seizoen die titels ging winnen. Daar was ze zich zeer van bewust en hoe fijn was het dan dat ze dit seizoen kon starten bij een professioneel team die alle expertise, materiaal en ervaring had om goed te kunnen trainen om dan die top te behalen?
Terug naar boven Ga naar beneden
Ess

Ess

Aantal berichten : 16
Registratiedatum : 23-05-15
Leeftijd : 25
Woonplaats : Joejoe

Schaatsen      Empty
BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen    Schaatsen      Icon_minitimezo jan 05, 2020 5:31 pm

Ruben van Dijk
Ruben lag heerlijk in dromenland toen hij gewekt werd door een scherp geluid op de achtergrond. Nog half in slaap herkende hij het geluid niet en hij deed dan ook zijn best het te negeren, wat lukte toen het geluid weer stopte en hij aan zijn linkerzij een fijne warmte voelde. Weer wegzakken in een diepe slaap zat er echter niet in, want toen hij zijn ogen open deed, zag hij een blondine in haar ondergoed met zijn kleren in haar handen licht gefrustreerd naar hem kijken. Wáár was hij in beland? Ruben kwam wat overeind en haalde even een hand door zijn korte warrige haren. Het duurde even voordat hij zich realiseerde dat hij bij Jasmijn was. Oké, dat was niet zo gek. Hij was blijven slapen. Dat was wel gek, in die zin dat dat niet bij hun friends with benefits hoorde. Ruben haalde in zijn herinnering op dat ze nogal tot laat waren ‘doorgegaan’. Hoe dat er dan toe had geleid dat hij in slaap was gevallen, kon hij niet meer terughalen. Dat was niet handig, maar dat kon toch zeker niet de reden zijn dat ze zó gefrustreerd keek? Vijf seconden later kreeg hij door wat dan wel de reden was. ‘Fuck fuck fuck”, bracht Ruben met een nogal schorre stem uit, niet wetende dat Jasmijn zojuist exact dezelfde woorden had gebruikt. Het dekte gewoon overduidelijk de lading van de situatie. Waar was zijn verstand gebleven? De dag voor het nieuwe seizoen nog even naar bed gaan met zijn ploeggenoot en goede vriendin? Hij had gisteren gewoon op tijd naar bed gemoeten en vooral naar zijn éigen huis gemoeten, zodat hij nu rustig kon ontbijten en douchen zoals dat tot zijn ochtendroutine behoorde. In plaats daarvan had hij tot vrij laat al een soort warming-up voor de echte training gehouden met Jasmijn. Daar had hij natuurlijk absoluut geen spijt van, allesbehalve, maar hij had naar huis moeten gaan. Als dit het begin betekende van een hoop slechte beslissingen dan ging hij nog een spannend seizoen tegemoet. Maar goed, zo hard liep het ook allemaal niet. Hij moest nu gewoon als de sodemieter naar zijn huis, wat gelukkig niet zo ver hier vandaan was, even alles snel doen, tas pakken en gaan. Ruben kwam uit bed en nam zijn kleren van zijn blonde ploeggenoot aan. Op dat moment hoorde hij geklop op de deur en de stem van het zusje van Jasmijn, tevens sinds vandaag zijn nieuwe ploeggenoot. Toen ze weer wegliep, keek hij Jasmijn aan. ‘Dat snap ik, leid jij je zusje even af? Dan kan ik er gewoon via de voordeur uit anders moet ik via het raam en dat is me echt te véél à la slechte Amerikaanse high school series’. En overigens ook niet heel verstandig om een raam uit te gaan springen als topsporter, maar goed, de cliché scènes uit 90210 en Gossip Girl, waar hij door zijn zussen mee op was gegroeid, kwamen toch echt als eerste naar boven. Hij trok zijn kleding aan en pakte zijn mobiel die hij, blijkbaar, op de grond in een hoekje van de slaapkamer had gelegd. Oké, gezien de tijd moesten ze echt vaart gaan maken. Nou ja, vooral Ruben dan. Hij zag ook direct dat zijn ex, Estee, gisteravond drie keer had gebeld en twee voicemailberichten had achtergelaten. Hij fronste zijn wenkbrauwen bij het zien van zijn scherm met al die meldingen. Het was nu een goed jaar uit tussen hen en enige weken geleden had ze weer contact gezocht, maar dat was heel oppervlakkig en puur via Instagram en WhatsApp. En nu had ze dan ineens een paar keer gebeld en voicemailberichten achtergelaten? Ruben besloot dat hij nu geen tijd had om hier over na te denken, dat kwam na zijn training wel, die hij eerst nog moest zien te halen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Marjolein
Admin
Marjolein

Aantal berichten : 26
Registratiedatum : 22-05-15
Leeftijd : 26
Woonplaats : Krimpen a/d IJssel

Schaatsen      Empty
BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen    Schaatsen      Icon_minitimezo jan 05, 2020 6:12 pm

Bastiaan Dekker
Vanaf zijn fiets had hij prima uitzicht over de ijsbaan. De nu nog lege ijsbaan. Vanochtend zou alleen team Ahold-Nissan hier trainen, wellicht dat er in de loop van de middag andere teams op het ijs zouden verschijnen. Zijn voormalige team, Team Aegon, of het nog relatief jonge Team Transavia. En dan was er natuurlijk het team van Rienks grootste rivaal, Team Menzis. Zonder daadwerkelijk iets te zien hield hij zijn blik op de baan gericht waar hij tijdens zijn carrière al ontzettend veel medailles had gewonnen en trapten zijn benen de trappers van de crosstrainer rond. Normaliter kwam hij op de fiets, dan hoefde dit allemaal niet meer. Dan kon hij zich omkleden en het ijs op stappen, de plek waar hij zijn meeste energie uit putte. Hij was zo ver weg in zijn eigen wereld, verzonken in eigen gedachten, dat hij in eerste instantie niet eens opmerkte dat hij niet langer de enige aanwezige in het krachthonk was. Pas toen hij de stem van zijn ploeggenoot Julietta Ligthart hoorde, werd zijn trance doorbroken. “Huh?” Haar woorden drongen pas tot hem door toen ze hem een tik tegen zijn schouders gaf en daar direct spijt van kreeg. Het zorgde voor een voorzichtige, flauwe grijns op zijn gezicht. Zijn eerste, oprechte reactie van die dag. “Ik had je niet als het fragiele type ingeschat, Ligthart,” merkte hij redelijk geamuseerd op. Terwijl hij verder trapte, keek hij toe hoe ze haar vest uittrok, haar schouderlange haar in een knot bond en vervolgens op de fiets naast de zijne stapte. Als een van de weinige Ahold-Nissan schaatsers, woonde Julietta niet in Heerenveen maar had ze een onderkomen in Amsterdam. Hij was vandaag dus niet de enige gek die met de auto naar Thialf was gekomen. “Leuke vakantie gehad?” vroeg hij in een poging enigszins sociaal te zijn en zijn negatieve energie van zich af te schudden. Direct had hij daar spijt van, want als hij dat aan haar vroeg, was de kans gigantisch dat ze die uiteindelijk terug zou kaatsen. En dan moest hij iets zeggen, al wist hij niet wat hij over de afgelopen, tragische maand kwijt moest. Het liefst zou hij dat uit zijn geheugen wissen. Dat, tezamen met zijn verwarrende en tegenstrijdige gevoelens voor Victoria. Met zijn vingers krabbelde hij aan zijn haarlijn, net boven zijn oor en hij schraapte zijn keel. “Zin in het nieuwe seizoen?” probeerde hij zijn vraag van eerder te overschreeuwen. “Ik hoorde van Rienk dat we een nieuwe ploeggenoot krijgen. Ze wordt straks voorgesteld, vóór de training.”

_________________
I'm captivated by you, baby, like a firework show
Terug naar boven Ga naar beneden
http://privateroleplay.forumactie.com
Marjolein
Admin
Marjolein

Aantal berichten : 26
Registratiedatum : 22-05-15
Leeftijd : 26
Woonplaats : Krimpen a/d IJssel

Schaatsen      Empty
BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen    Schaatsen      Icon_minitimezo jan 05, 2020 6:30 pm

Jasmijn de Bruin
Het duurde even voor Ruben wakker werd, waardoor Jasmijns frustraties alleen maar hoger opliepen. Wat had ze eraan als Lena hier met een ontbijtkom binnen zou stormen en een vreemde kerel in haar bed zou aantreffen? Een kerel die ze dan vervolgens bij de training zou zien en herkennen. Haar relatie met Michiel was al meer dan een jaar over en sindsdien had ze geen andere vriend meer gehad. Op Ruben na, al was hij haar vriend niet. Ja, een platonische vriend, dat wel. Ze wilde dit niet groter maken dan het was en tegelijkertijd wilde ze het ook niet kwijtraken, om wat voor reden dan ook. Uiteindelijk deed hij zijn ogen open en duwde hij zich overeind, ongeveer op hetzelfde moment dat Lena op haar slaapkamerdeur klopte en meedeelde dat ze een ontbijt voor haar had gemaakt. “Eh… ja, ik kom er zo aan!” riep ze terug. “Thanks!” Potver. Dit was absoluut niet handig. Deze situatie kwam regelrecht uit een slechte romantische comedy en ging het in dat soort films niet altijd mis? Uiteindelijk kwam het wel weer goed, maar niet voordat er eerst een gigantisch fiasco was ontstaan. “Fuck,” zei ze nog een keer, tegelijkertijd met Ruben, die uit bed kwam en op haar af liep. Ze duwde hem zijn kleding in handen en realiseerde zich dat ze een gewone bh had aangetrokken in plaats van een sportbh. Wat had ze hier nou weer aan als ze naar een training moest? “Fuck,” zei ze nog een keer, waarna ze haar bh uit begon te trekken en het ding op haar bed smeet. “Ja, dat is allemaal leuk en aardig, maar dan moet ik eerst normaal voor de dag kunnen komen.” Ze vond een sportbh in haar lade en trok die over haar hoofd aan, waarna ze in een strakke, zwarte legging schoot waar in grote letters ‘Ahold’ en ‘Nissan’ op stonden. Ze vond ook een fris shirt, trok dat aan en kamde haar blonde haar met haar vingers, voor ze het in een hoge paardenstaart bond. “Oké,” zei ze, zich omdraaiend naar Ruben die inmiddels aangekleed was en naar zijn telefoon stond te staren. Jasmijn fronste haar wenkbrauwen een tel, voor ze op hem afliep en met zich meetrok naar de deur. Ze viste zijn telefoon uit zijn handen en stak die in zijn broekzak, waarna ze op haar tenen ging staan en een kus op zijn lippen drukte. “Dit… dit was echt het domste idee ooit, maar dat neemt niet weg dat ik ervan genoten heb,” vertrouwde ze hem op zachte toon toe. “En nu blijf je hier staan tot ik je een teken geef dat alles veilig is, begrepen? Ik zorg dat de voordeur van slot is en als je me iets hoort zeggen van ‘hmm, lekker dit,’ dan ga je er vandoor.” Ze liet zich weer plat op haar voeten zakken en klopte met vlakke hand tegen zijn borst. Een kleine tien minuten geleden had ze nog naakt tegen hem aan gelegen, nu moest ze hem als een soort stiekem vriendje haar huis uit zien te krijgen voor iemand erachter kwam. “Oké,” zei ze nog een keer. “Tot op de training.” Snel trok ze de deur van haar slaapkamer open, die ze open liet staan zodat Ruben erachter verstopt was. Op blote voeten liep ze de gang door, eerst naar de voordeur waar ze zo voorzichtig mogelijk de sleutel omdraaide, en vervolgens naar de keuken, waar ze Lena aantrof. “Morgen, zus,” begroette ze haar, waarna ze een geeuw niet kon onderdrukken. “Hmm.” Ze trok haar ontbijtkom naar zich toe en wiebelde met haar wenkbrauwen. “Lekker dit, zeg.” Voor ze een hap nam, keek ze Lena onderzoekend aan. Allereerst omdat ze oprecht geïnteresseerd was in haar zus, ten tweede omdat ze Ruben de kans wilde geven om te ontsnappen. “Ben je zenuwachtig voor vandaag?”

_________________
I'm captivated by you, baby, like a firework show
Terug naar boven Ga naar beneden
http://privateroleplay.forumactie.com
Ess

Ess

Aantal berichten : 16
Registratiedatum : 23-05-15
Leeftijd : 25
Woonplaats : Joejoe

Schaatsen      Empty
BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen    Schaatsen      Icon_minitimezo jan 05, 2020 7:28 pm

Julietta Ligthart
“Ik neem dat maar als een compliment,” begon Julietta met een kleine glimlach, terwijl ze het tempo op de fiets wat begon op te voeren, “maar in my defense, ik denk dat alleen Rico Verhoeven zijn hand niet zal breken.” Ze schudde lachend haar hoofd en ze keek voor zich uit, haar blik gericht op de ijsbaan. Nu Bas zo tegen haar aan het praten was, voelde ze niet echt meer die gesloten energie van zojuist. Ze kon zich echt niet voorstellen hoe het was om hem te zijn in zijn situatie, of om hem überhaupt te zijn maar dat even terzijde. Dat hele dopingschandaal rondom zijn beroemde ex-vriendin was nog niet eens zo lang geleden naar buiten gebracht, vervolgens werd hij er door allerlei verhalen, niet alleen door de pers, maar ook door mensen in de schaatswereld, in mee getrokken en leidde het hele circus tot een break-up. En dat alles de hele tijd vol in de media. Julietta moest toegeven dat ze Bas er eigenlijk nog niet echt over had gesproken. Eerlijk, die ruimte was er tot nu toe ook nog niet echt geweest, omdat de vakantieperiode vlak na het schandaal begon. Ze kon goed met Bas praten, alleen ze wist niet of ze er goed aan zou doen om naar deze situatie te vragen. Zeker niet nu natuurlijk, maar op een later moment. Ze wist het nog niet. Zelf vertelde ze wel persoonlijke dingen, maar dan eigenlijk nooit wat het met haar deed. Als Marcus weer eens een botte hark was geweest of er niet voor haar was. Ze vertelde wel wát er was gezegd of gebeurd, maar ze vond het dan lastig om te laten zien aan de mensen om haar heen wat dat dan met haar dééd. Julietta kon zich goed voorstellen dat dat voor Bas ook kon gelden en aangezien de situatie bekend was, deed ze er dan wel goed aan om te vragen hoe hij eronder was? Ze werd uit haar gedachten gehaald door de opmerking van haar ploeggenoot over haar vakantie. “Ja die was heel fijn, Marc en ik zijn naar Oman geweest. Het was net de vertellingen van Duizend-en-een-nacht, echt een bijzonder mooi land. We hebben een rondreis gemaakt, uiteraard zijn we de hoofdstad Muscat in geweest, dat was helemaal Marc z’n ding met al die luxe, maar ik vond zelf de bergen en de woestijn het meest indrukwekkend. Echt een veelzijdig land. Die vakantie was ook wel nodig, want als ik Marc mag geloven heeft hij de komende jaren geen tijd meer om op vakantie te gaan vanwege de strijd om die promotie op zijn werk,” zei ze met lach, maar zo grappig was het eigenlijk niet. Marcus had dat werkelijk gezegd, maar ze kon hem vast wel ompraten om in ieder geval één keer per jaar stoom af te blazen. Haar werk voelde voor haar absoluut geen werk, maar zij zag wel het belang in van af en toe even pas op de plaats en weer even wat rust, zodat je ook helder kon krijgen wat goed ging, wat je anders wilde, wat beter kon etc. Zo’n vakantie is dan essentieel, omdat je daar normaal door alle drukte en haast niet de tijd of rust voor had. “En jij? Ben jij eigenlijk nog weggeweest?” Julietta had zeker wel door dat haar vraag misschien wat ongemakkelijk was, maar het was tegelijkertijd te onbeleefd om het niet te vragen en ze was oprecht benieuwd naar zijn antwoord. Misschien was hij wel heel ver weg op vakantie geweest en had hem dat heel goed gedaan. “Zéker, ik zeg het je, Dekker, dit wordt mijn jaar. Mark my words,” zei ze terwijl ze haar tong daarna kort speels uitstak. “Ja klopt, Lena de Bruin, het zusje van Jasmijn. Ik heb haar wel eens ontmoet en natuurlijk zien schaatsen. Een echte sprinter, ook qua persoonlijkheid,” lachte ze. “Ik heb ook gehoord dat Morie nog steeds laaiend is vanwege die overstap van Lena van Menzis naar ons. Ik had zijn gezicht wel willen zien.”
Terug naar boven Ga naar beneden
Ess

Ess

Aantal berichten : 16
Registratiedatum : 23-05-15
Leeftijd : 25
Woonplaats : Joejoe

Schaatsen      Empty
BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen    Schaatsen      Icon_minitimezo jan 05, 2020 7:58 pm

Ruben van Dijk
Rubens aandacht werd van zijn telefoon afgeleid doordat hij Jasmijn in zijn ooghoeken nog even snel zag omkleden. Hoewel ze het bed met elkaar deelden en hij haar dus al meerdere keren naakt had gezien, had hij toch automatisch de neiging om weer weg te kijken. Dit deed hij dan ook en pas toen hij door haar werd meegetrokken naar de deur keek hij haar weer aan. Hij keek toe hoe ze zijn telefoon in zijn broekzak stopte. Hij begon breed te grijnzen toen ze haar plan uiteenzette om hem ongezien haar huis uit te krijgen, maar niet voordat ze nog een kus op zijn lippen drukte. Ruben had dit totaal niet verwacht, maar hij kon zeker niet zeggen dat hij het erg vond. Verwarrend wel, maar zeker niet erg. ‘Die woorden klinken me bekend in de oren, dus die herken ik wel. Komt goed,” zei hij met een brede grijns, terwijl hij een kleine toespeling maakte naar gisteravond. Nog voordat ze wegliep, fluisterde hij, maar wel voldoende hoorbaar: “Leuk dat bazige, staat je goed. Wil je dat de volgende keer in bed ook zo doen?” Vervolgens verliet Jasmijn haar slaapkamer en wachtte hij, ongeduldig, totdat hij de juiste woorden hoorde. Hij hoefde dan niet uit het raam te springen, maar hij had nog steeds het gevoel dat hij in een aflevering van Gossip Girl zat door dat gesneak om uit iemands huis te komen, alsof de man des huizes net thuis was gekomen en hij als de een of andere toyboy moest zien te ontsnappen. Complete chaos, maar toch liep hij grijnzend de deur uit, die hij uiteraard muisstil had geopend en gesloten. Zijn grijns vertrok echter weer toen de realiteit hem om de oren sloeg, want hij moest als een malle naar zijn huis om nog op tijd in Thialf te kunnen zijn.
Terug naar boven Ga naar beneden
Marjolein
Admin
Marjolein

Aantal berichten : 26
Registratiedatum : 22-05-15
Leeftijd : 26
Woonplaats : Krimpen a/d IJssel

Schaatsen      Empty
BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen    Schaatsen      Icon_minitimezo jan 05, 2020 8:27 pm

Bastiaan Dekker
“Moet je zeker doen,” drukte hij haar op het hart. “En ik mag hopen dat Rico Verhoeven het nooit in zijn hoofd haalt om mij als boksbal te gebruiken,” grinnikte hij. “Ik mag dan goed zijn op het ijs, maar de boksring wil ik liever vermijden.” Hij verwachtte niet dat hij er dan heel uit zou komen, en dát zou niet al te best zijn voor zijn eigen carrière. Daarnaast had hij ook niet zo veel met kickboksen, hij hield het liever bij zijn eigen sport. En zo nu en dan ging hij naar een voetbalwedstrijd, als hij daarvoor uitgenodigd werd bijvoorbeeld. Met een aantal van zijn ploeggenoten was hij het afgelopen jaar regelmatig naar wedstrijden van het Nederlands Elftal geweest, bijvoorbeeld. Bas duwde zijn trappers nog een paar keer rond, voor hij zijn fiets met rust liet en zijn telefoon uit zijn broekzak trok. Julietta begon ondertussen een verhaal te vertellen over haar vakantie naar Oman, met haar vriend. Marcus. Bas kende de kerel verder niet, hij hoorde alleen zo nu en dan wat verhalen van Julietta, al vroeg hij zich af of ze alles vertelde. Waarschijnlijk niet, maar dat hoefde ook niet. Hij was immers ook niet open en eerlijk over alles wat er tussen hem en Victoria gebeurd was in de afgelopen twee jaar, en al helemaal niet over de gebeurtenissen sinds het dopingschandaal van afgelopen maart. Met zijn telefoon maakte hij een filmpje van het stuur van zijn fiets en het uitzicht, voor hij de camera een paar tellen op zijn ploeggenoot richtte. Met een snelle tag gooide hij het filmpje op Instagram en borg hij zijn telefoon weer op. Transparantie. Ze hadden zelfs een social media manager die hen er keer op keer aan herinnerde dat ze actief moesten zijn op het internet omdat zij degenen waren die de sport actief en groot moesten houden. En klaarblijkelijk was het héél belangrijk om dan af en toe een filmpje of een foto op Instagram te gooien. Want dat vonden de fans leuk. Bas klemden zijn vingers weer om het stuur en begon weer te trappen, langzamer dan net dit keer. Zijn lichaam was goed warm, zijn spieren losser. Hij wilde niet oververmoeid raken vóór de training überhaupt begon. “Oman… daar zou ik nou nooit opgekomen zijn. Niet als vakantiebestemming, in ieder geval. Het klinkt wel als een behoorlijk intense vakantie, trouwens,” zei hij. “Ben je wel een beetje tot rust gekomen, als je zoveel verschillende locaties hebt bezocht?” vroeg hij. Maar dat was kennelijk wel het geval, want Julietta was er heilig van overtuigd dat ze die vakantie hoog nodig had gehad. Ze zag er ook energiek en uitgerust uit, stukken beter dan hijzelf, als hij heel eerlijk was. “Oh, gaat hij voor een promotie vechten?” vroeg hij, oprecht geïnteresseerd. Eén van zijn wenkbrauwen trok iets omhoog en hij keek Julietta onderzoekend aan. Zij had haar blik op het ijs gericht en hij daardoor kon hij haar niet direct lezen. Hij wist niet wat ze ervan vond en of haar nonchalance ook daadwerkelijk nonchalance was. “Zonder vakantie trek je het geen heel jaar,” besloot hij. “Daar komt hij vast wel achter. En anders herinner jij hem er vast wel aan. Geen fragiel type, remember?” Hij knipoogde een keer en liet zijn stuur los, duwde zichzelf overeind in het zadel en rekte zich opnieuw uit. Hij kon eerlijk gezegd niet wachten om het ijs op te stappen. “Ik? Oh, eh, nee,” gaf hij toe. “Ik ben een paar weken in de buurt van Sneek geweest, bij mijn grootouders.” Om min of meer aan alle aandacht te ontsnappen. Van de pers, van nieuwsgierige gezichten in Heerenveen en Sneek. Hij was absoluut niet in de stemming geweest om op vakantie te gaan. Niet nadat hij al Victoria’s spullen uit zijn huis had gehaald en ze ook nog bij hem langs was geweest om alles op te halen. Ze had huilend geprobeerd uit te leggen waarom ze had gedaan wat ze had gedaan, maar hij had niet willen luisteren. Hij had zichzelf willen beschermen voor roddels, voor geruchten en onwaarheden. Maar dat zou nooit lukken omdat de verhalen al een eigen leven waren gaan leiden. “Ik heb vooral veel gefietst, dus het nieuwe seizoen gaat wel goedkomen,” probeerde hij er een luchtige draai aan te geven. “Weet je wat, bij deze spreken we af dat we dit seizoen samen op het podium staan bij het EK Allround, oké?” Hij stak zijn hand naar haar op, wachtend op een high five. “En laten we dan direct een beetje ambitieus doen en ook voor het WK gaan.” Hij wiebelde een keer met zijn wenkbrauwen en stapte vervolgens van zijn fiets. Hij leunde met zijn onderrug tegen het zadel van zijn fiets terwijl Julietta vertelde over het nieuwe ploeggenootje. Lena de Bruin, de zus van Jasmijn. Het zusje van. “Oh dat geloof ik gelijk,” lachte hij hoofdschuddend. Zijn armen sloeg hij over elkaar. “Morie kan Rienk écht niet uitstaan. Hij vindt het voornamelijk bloedirritant dat Rienk betere schaatsers heeft getraind dan hij zelf. Dat verbaast me eigenlijk ook niets, want Morie was zelf ook niet al te fantastisch op het ijs.”

_________________
I'm captivated by you, baby, like a firework show
Terug naar boven Ga naar beneden
http://privateroleplay.forumactie.com
Ess

Ess

Aantal berichten : 16
Registratiedatum : 23-05-15
Leeftijd : 25
Woonplaats : Joejoe

Schaatsen      Empty
BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen    Schaatsen      Icon_minitimezo jan 05, 2020 9:28 pm

Lena de Bruin
Niet wetende dat haar nieuwe collega op dit moment door haar zus naar buiten werd gemoffeld, werkte Lena nog vol dromend over haar eerste trainingsdag haar jus d’orange naar binnen. Jasmijn kwam eindelijk de keuken in. “Goedemorgen!” Tevreden keek ze toe hoe haar zus het ontbijt at dat zij had klaargemaakt. “Nou eigenlijk niet, ik heb er zó veel zin in Jas, níet te doen!” Lena nam een paar happen van haar kwark en keek betekenisvol naar haar zus. “Ik ben zo benieuwd naar iedereen. Natuurlijk zijn het geen vreemden voor mij, maar dit is nu toch zo anders. Ik ben ook zo benieuwd hoe iedereen is voor, tijdens en na de training. Gewoon benieuwd naar alles dus.” Ze had zelf niet door dat ze met de woorden ‘zo’ en ‘benieuwd’ nogal in de herhaling viel. Dat kon ook niet, want als ze eenmaal aan het ratelen was, dan wist ze eigenlijk niet eens meer wat ze nou precies zei. “Ben jij er een beetje klaar voor? Ik vind dat die vakantie voorbij is gevlógen.” Weer nam ze een paar happen en stikte zowat in haar kwark toen ze bedacht dat ze nog iets moest doorgeven aan Jasmijn. “O ja! Dit gelóóf je niet, maar ik heb van Kim en die heeft van Lisa die weer van Tony die weer van Marko die weer van Abel, ja de beste vriend van Michiel, heeft dat Michiel van plan is het uit te maken met Sabine. Dat is toch één grote grap. Zou die jongen eindelijk inzien dat Sabine de herseninhoud van een kartonnen doos heeft?” Ze nam een hap adem. Lena hield haar mening eigenlijk nooit voor zich en ze maakte het veelal ook niet mooier dan het was, of mooier dan zíj vond dat het was, maar nu het een situatie betrof waarin haar mooie, getalenteerde en slimme zus was bedrogen en nota bene ook nog eens met een tweederangs bimbo die schaatste bij Team Transavia, ja doei, dan ging ze ook echt wel zeggen waar het op stond. Het kwam overigens niet in haar op dat dit mogelijk niet het beste moment was om hierover te vertellen, maar ze kon dit zeker niet voor zich houden, dat was duidelijk. Lena haalde een hand door haar golvende haren en terwijl ze dat deed, bedacht ze zich dat ze nog niet alles had ingepakt. Haar ogen werden groot van schrik, ze hief haar wijsvinger in de zin van ‘één moment’ en ze vloog haar slaapkamer in. Ze had alles in haar, nieuwe, sporttas gegooid, maar ze bedacht zich dat haar make-up tasje er nog niet in zat. Uiteraard, zoals dat kenmerkend voor haar was, ging ze volledig opgemaakt naar haar werk, maar ze moest toch zeker wel wat bij zich hebben om wat bij te kunnen werken. Ze stopte het tasje in haar sporttas en zette de tas in de gang neer. Daarna liep ze weer terug naar de keuken en nam ze de laatste hap kwark om de glazen kom vervolgens in de week te zetten met warm water. “Zullen we zo gaan Jas? Ik wil heel graag gaan, en op tijd zijn,” zei ze met een brede glimlach.
Terug naar boven Ga naar beneden
Marjolein
Admin
Marjolein

Aantal berichten : 26
Registratiedatum : 22-05-15
Leeftijd : 26
Woonplaats : Krimpen a/d IJssel

Schaatsen      Empty
BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen    Schaatsen      Icon_minitimezo jan 05, 2020 9:59 pm

Jasmijn de Bruin
“Wie weet,” vertrouwde ze hem toe met een knipoog. “Als je braaf bent en ongezien naar buiten weet te glippen.” Jasmijn moest moeite doen om niet enorm te grijnzen toen ze van haar slaapkamer naar de voordeur glipte en vervolgens naar de keuken liep. Ondanks dat ze niet van plan was een relatie met Ruben aan te gaan, was haar seksleven momenteel alles behalve saai. De afgelopen weken waren behoorlijk… interessant en uitdagend geweest. En het was duidelijk geworden dat ze er beiden behoorlijk goed in waren om stiekem te doen. Ze vroeg zich af of Kevin en Rachel enig idee hadden wat er allemaal tussen hun collega’s was gebeurd tijdens de twee weken die ze met elkaar in Georgië hadden doorgebracht. “Volgens mij ben jij al op sinds Sint Juttemis,” grapte ze, toen ze haar energieke zus in de keuken trof. Lena had altijd energie voor tien, maar vandaag leek dat nog eens drie keer verdubbeld te zijn. Het was dan ook spannend, om naar een nieuw team te gaan. Jasmijn kon zich nog heel goed herinneren hoe ze zichzelf voelde toen ze voor de eerste keer naar een training van dit team ging. Het was zo anders dan de trainingen van Morie en het was alsof ze direct in een warm bad stapte. Datzelfde zou ongetwijfeld voor Lena gelden. “Oké, oké, ik snap het. Je bent benieuwd,” grinnikte ze. Snel stak ze twee happen van haar ontbijt in haar mond en knikte ze een paar keer. “Nou, je hebt mazzel dat je mij al kent dus het zijn niet allemaal wildvreemden. Maar iedereen is super aardig, iedereen kan het goed met elkaar vinden. Ik weet zeker dat je binnen de kortste keren deel van de groep bent.” Met Lena’s sociale instelling moest dat sowieso wel goedkomen. Jasmijn at gestaag verder van haar ontbijt, maar stikte bijna in een stuk banaan toen haar zus aan een nieuw verhaal begon en het onderwerp plotseling van hun werk op haar ex-vriend uitkwam. Ze hoestte een paar keer en haar gezicht liep rood aan. Van pijn en verdriet en woede, maar ook omdat die banaan nog nét niet in het verkeerde keelgat was geschoten. Ongemakkelijk wreef ze over haar hals en knikte ze opnieuw toen Lena opmerkte dat Sabine absoluut geen herseninhoud had. “Nou, ze was anders goed genoeg in bed om hem te strikken,” mompelde ze venijnig. En dan was het ook nog eens in háár bed. Haar eetlust was direct verdwenen en met moeite wist ze het schaaltje dat Lena met liefde voor haar had klaargemaakt leeg te eten. “Als hij het uitmaakt, hoef ik hem tenminste niet meer in Thialf tegen het lijf te lopen,” zei ze nors. “En dan weet die stomme doos ook hoe het voelt om een koekje van eigen deeg te krijgen.” Met een klap zette ze haar schaal in de gootsteen, de afwas kwam later wel. Iets grover dan normaal trok ze een kastje open en haalde er een glas uit. Ze vulde het met water en nam een paar flinke slokken. In haar hoofd telde ze een paar keer tot tien om zichzelf te kalmeren. Natuurlijk was het alleen maar speculatie en was het niet zeker dat Michiel bij Sabine weg zou gaan. Maar als dat wel zou gebeuren en hij zou haar weer opzoeken? Wat zou ze dan doen? Jasmijn beet hard op haar lip en zette het glas ook met meer geweld dan nodig was naast het schaaltje in de gootsteen. Ondertussen was Lena weer naast haar opgedoken met een tas vol spullen, haar zusje stond te popelen. “Ja, tuurlijk. Ik moet even mijn spullen pakken. Ben zo klaar.” Snel dook ze haar slaapkamer in, pakte ze haar sporttas en deed ze daar de laatste dingetjes in. Gisteren had ze de boel al klaargezet, zodat ze nu niet zo veel hoefde te doen. Als laatste haalde ze haar telefoon uit de oplader en opende ze whatsapp. Het gesprek met Ruben stond bovenaan en ze opende het. Mijn ontbijt was lekker, maar dat toetje van gisteravond is absoluut voor herhaling vatbaar. Een cryptische boodschap, maar hij zou het wel begrijpen. Jasmijn trok een vest aan en hing haar tas over haar schouder. “Ga je mee, Leen?” vroeg ze, waarna ze haar autosleutels van het kastje griste. “Alleen vandaag hoor,” zei ze streng. “Omdat we laat zijn en jij op tijd moet zijn. Voortaan gaan we gewoon op de fiets.”

_________________
I'm captivated by you, baby, like a firework show
Terug naar boven Ga naar beneden
http://privateroleplay.forumactie.com
Ess

Ess

Aantal berichten : 16
Registratiedatum : 23-05-15
Leeftijd : 25
Woonplaats : Joejoe

Schaatsen      Empty
BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen    Schaatsen      Icon_minitimedi jan 07, 2020 6:29 pm

Julietta Ligthart
Julietta keek naar Bas terwijl hij vertelde over het vermijden van Rico Verhoeven. “Nou ja zeg, dus geen careerswitch voor jou?” zei ze gespeeld teleurgesteld. Doordat ze op het middenterrein steeds meer volk zag aankomen, werd ze eraan herinnerd dat de training zo toch echt zou gaan beginnen en daar had ze echt zin in. Natuurlijk niet om steeds volledig te worden afgebeuld, want daar had Rienk en zijn assistenten nogal een handje van. Het was dat ze beter wist, anders zou ze denken dat die gasten ontzettend hielden van leedvermaak. Gelukkig wist ze, door de resultaten die het hele team steeds haalde, dat de zware trainingen er niet voor niets waren. Daarom had ze er nu ook weer zo’n zin in, om die voorbereiding aan te gaan voor de grote wedstrijden later in het jaar. Om te merken dat ze steeds beter, steeds sneller werd. Daar was het haar, en alle andere schaatsers, toch allemaal om te doen. Julietta’s ogen werden even groot toen Bas zijn mobiel op haar richtte. Ze had het zichzelf inmiddels aangeleerd om niet meteen weg te duiken, wat al fietsend ook niet het meest verstandige besluit was. Ze wist dat ze verbonden was aan een commerciële ploeg en dat de schaatsers de nodige verplichtingen hadden aan de fans en de sponsors, maar dat betekende niet dat het haar natuurlijk kwam. Opgedoft en al kon ze er soms zeker wel zo uitzien, maar van nature had Julietta echt niet die starquality die Bas, en zeker ook zijn ex-vriendin Victoria, wel hadden. Wat niet was, kon nog komen natuurlijk, zeker. En dat werd eigenlijk ook wel van haar verlangd. Bevestigend knikte ze toen Bas vertelde dat hij nooit op Oman was gekomen als vakantiebestemming. “Nee, geloof me, ik ook zeker niet! Het was voor mij tot nu toe eigenlijk altijd Europa of Latijns-Amerika, maar Marcus roept al jaren om het Midden-Oosten eens op te zoeken, ik moest er dan ook een keer aan geloven. Maar het is zeker niet tegengevallen en ja, het was een volle vakantie, maar je bent wel even weg van alles, dus dat geeft toch op een manier weer nieuwe energie.” Ze begon iets langzamer te fietsen. “Ja klopt, hij wil er alles aan doen om de jongste partner bij Stibbe te worden, dat is al zijn droom sinds ik hem ken, dus het is zeker geen verrassing, maar man, soms vraag ik me af wie er van ons twee aan topsport doet,” zei ze lachend. Het antwoord was in zekere zin dat ze daar allebei aan deden, misschien Marcus nog wel meer dan zij. Hij was mentaal echt keihard. Zij had een enorm doorzettingsvermogen, maar zij was wel vatbaar voor de gevolgen daarvan voor haar omgeving. Dat had hij he-le-maal niet, zat er gewoon niet in en zou er ook nooit in komen. Ze grinnikte wat en rolde met haar ogen. “Geen fragiel type nee, daar zal ik hem zeker aan herinneren. Wat je zegt, zonder vakantie is het niet te doen, je moet toch af en toe stoom af kunnen blazen, ook buiten je werk.” Ze haalde haar schouders op. Misschien gold dat niet voor iedereen, misschien niet voor Marcus, maar eerlijk was eerlijk, als hij te lang alleen maar aan het werk was geweest, dan was hij een drama thuis. Om hem met Stalin te vergelijken was dan nog mild. “Ah Sneek, dat klinkt ook goed, gewoon even terug naar het bekende, geen hectiek. Althans, daar ga ik maar even van uit, want ik heb geen idee hoe je grootouders zijn,” zei ze met een klein lachje. Ze had zijn grootouders wel eens gezien in de afgelopen jaren, maar hoe die mensen dan werkelijk waren, ja, om dat te weten, zag ze hen toch echt te kort. Julietta was zich er echter wel van bewust dat Bas geen woord repte over zijn situatie met Victoria, wat ze begreep, maar daardoor ging ze daar nu, en misschien wel helemaal niet, zeker niet op in. Een haast gretige blik verscheen op haar gezicht bij de toekomstvoorspellingen van Bas. Ze kwam zijn high five tegemoet met haar hand. “Absoluut! Daar gaan we voor,” besloot ze. Ze meende wat ze eerder zei: dit werd haar jaar. Julietta volgde het voorbeeld van haar collega door ook van haar fiets af te stappen. Ze pakte uit haar tas haar bidon met water en nam daar een grote slok uit. “Nee precies. Nou mooie bijkomstigheid als we Morie voor Rienk extra kunnen irriteren door on-geloof-lijke goede resultaten te behalen dit seizoen.” Ze zette haar handen in haar zij. “Nou, het wordt maar eens tijd zo om écht aan de bak te gaan, hè? Eens kijken of je het in die paar weken niet heel toevallig verleerd bent, Dekker”, zei ze terwijl ze zichtbaar de neiging onderdrukte om hem weer een tik te geven. Ja, mooi niet dat ze haar hand nu werkelijk ging breken.
Terug naar boven Ga naar beneden
Ess

Ess

Aantal berichten : 16
Registratiedatum : 23-05-15
Leeftijd : 25
Woonplaats : Joejoe

Schaatsen      Empty
BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen    Schaatsen      Icon_minitimedi jan 07, 2020 7:25 pm

Lena de Bruin
Lena knikte bevestigend bij de aanname van haar zus dat ze vast wel op was sinds Sint Juttemis. “Zeker te weten, ik lag er vroeg in en stond dan ook vroeg naast mijn bed. Ik kon er gewoon niet meer in blijven liggen.” Een bijna kinderlijke glimlach verscheen op haar gezicht. “Ik hoop dat je gelijk hebt. Ik had snel aansluiting bij Menzis, maar je weet het natuurlijk nooit. Dit zijn ook echt stuk voor stuk mensen tegen wie ik al heel lang opkijk, ik ben al blij als ik niet volledig dichtsla.” Nou, dat zou toch wel de grootste grap zijn. Voordat Jasmijn er ook maar één opmerking over kon maken, trok ze zelf al haar mond open. “Oké, negeer dat laatste, dichtslaan ligt niet in mijn aard.” Ze zou zich eerder ‘druk’ kunnen maken over wat ze er allemaal uit zou flappen. Lena vond het in ieder geval fijn dat haar zus haar probeerde gerust te stellen. Bij het zien van de reactie van haar zus op de roddel die ze had gehoord, voelde ze zich direct schuldig. Oeps. Het werd haar ook meteen weer extra duidelijk hoe diep dit nog bij haar oudste zus zat. Ze liep helemaal rood aan van de pijn. Of van die banaan waar ze half in stikte, dat kon ook nog. “Tuurlijk, maar als dit klopt…weet je nog wat ik heb gezegd toen dit pas was gebeurd? Dan klopt mijn inschatting, dat zij het type meisje is waar een man even kort meegaat, maar zij is geen blijvertje. En daar is hij nu dan waarschijnlijk achter gekomen. Maar goed, lekker dom natuurlijk, want hij heeft daarvoor iemand pijn gedaan met wie hij werkelijk een toekomst op had kunnen bouwen. Dat kan hij met die Sabine dus echt niet,” zei ze met een opstandigheid alsof het allemaal net was gebeurd. Zo voelde het soms ook, want ze zag en wist dat haar zus er nog steeds mee zat, ook al hadden ze het er niet vaak meer over. Zo was Jasmijn ook niet. Lena zou over zoiets alleen nog maar praten, maar haar zus hield het liever voor zichzelf. Gelukkig deelde ze nog wel het een en ander met haar, alleen dat moest Lena er soms wel echt uit trekken. Ze was doortastend genoeg, dus dat was nooit een probleem. Ze wachtte totdat haar zus klaar was met het pakken van haar spullen en het wegzetten van haar ontbijt. Het geweld dat ze hierbij gebruikte, vertelde Lena genoeg: die was voorlopig nog niet van haar woede af. Ze knikte hevig toen Jasmijn haar liet weten dat ze normaal echt op de fiets naar Thialf zouden gaan, maar dat dit een eenmalig ritje met de auto zou zijn om op haar eerste dag niet te laat te komen.
“Nou, je kan wel een carrière in de Formule 1 overwegen Jas. Volgens mij heb je nog nooit zo hard gereden,” zei ze toen ze aankwamen bij Thialf. Lena had het niet bijgehouden, maar naar haar idee waren ze hier binnen een record tempo gekomen. Nadat de auto was geparkeerd, was het dan toch echt tijd om Thialf binnen te lopen. Hoewel ze hier natuurlijk vaker was geweest, voelde het desondanks anders. De eerste dag in de volgende stap van haar carrière.
Terug naar boven Ga naar beneden
Marjolein
Admin
Marjolein

Aantal berichten : 26
Registratiedatum : 22-05-15
Leeftijd : 26
Woonplaats : Krimpen a/d IJssel

Schaatsen      Empty
BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen    Schaatsen      Icon_minitimedi jan 07, 2020 9:01 pm

Bastiaan Dekker
“Een carrière van het ijs naar de directie van Ahold-Nissan misschien,” grapte hij. “Maar ik hoop in ieder geval nog tot en met de Spelen van 22 een paar medailles te winnen.” Op dit soort momenten, tijdens de eerste training van het voorseizoen, werd hij er weer mee geconfronteerd dat hij opnieuw een jaar ouder was. De teller stond inmiddels op 31, dat was in principe helemaal niet oud, maar voor een topsporter betekende het wel dat de tijd begon te dringen. Bas wilde liever niet aan zijn ‘pensioen’ denken, niet zolang hij zijn lichaam nog steeds tot het uiterste kon dwingen en hij prijzen bleef winnen. Zolang dat nog ging, dacht hij niet eens na over stoppen. Rienk had wel een aantal keer terloops laten vallen dat hij iemand als Bas best in zijn staff kon gebruiken. Terwijl hij de laatste meters trapte, maakte hij dat filmpje met zijn telefoon voor zijn Instagram. Dat Julietta er een beetje van schrok registreerde hij niet, al helemaal niet omdat ze vervolgens enthousiast verder vertelde over haar vakantie naar het Midden-Oosten en hoe fantastisch het was, ondanks dat elke dag zo’n beetje volgepland had gezeten. “En ik dacht dat de ISU afgelopen jaar al een bijzondere locatie had uitgekozen door ons allemaal naar Kazachstan te laten afreizen,” lachte hij hoofdschuddend. “Maar nee, het klinkt als een toffe vakantie en ik ben blij dat jullie het zo leuk hebben gehad.” Hij was ook oprecht blij voor haar, ook al was een deel van hem lichtelijk verbitterd omdat hij tijdens zijn maand vrijaf ook tijd met zijn partner had willen doorbrengen. Het scheelde alles dat ze niets gepland hadden, dat ze geen hotel geboekt hadden met een non-refundable kamer en peperdure vliegtickets die ze aan de straatstenen niet meer kwijtraakten. Victoria zou afgelopen maand naar Nederland verhuizen om officieel bij hem in te trekken. In plaats daarvan had hij al haar spullen in een doos gemieterd en was ze die op komen halen (non-refundable tickets, hij had het ook best met de internationale post op willen sturen). Bas schudde de nare herinneringen van zich af en richtte zijn aandacht weer op Julietta, die inmiddels verder vertelde over haar vriend en opmerkte dat ze niet wist wie van hen aan topsport deed. “Jij,” zei hij zonder enige twijfeling in zijn stem. “Het zal vast een enorme prestatie zijn om voor zo’n kantoor te werken en op zo’n jonge leeftijd al in aanmerking te komen om partner te worden, maar jij bent absoluut de topsporter. Je hebt al zo’n enorme sprong gemaakt de afgelopen tijd, dat mag je niet zomaar onder het kleed vegen.” Ze had het misschien als grapje bedoeld, maar dat wilde hij haar toch even duidelijk maken. Bas lééfde voor zijn sport, alles stond bij hem in het teken van schaatsen en hij had in de afgelopen jaren gezien hoeveel passie Julietta in zich had. Hij herkende delen van zichzelf in haar en hij wist hoe belangrijk het was om gestimuleerd te worden door mensen om je heen. “Heeft hij dan nog wel tijd om naar je wedstrijden te komen?” vroeg hij. “Als hij eenmaal dat grote kantoor en die belangrijkere functie heeft?” Misschien was hij te hard, was hij te direct. Hij verwachtte ook niet dat zijn ouders of zijn grootouders naar elke wedstrijd kwamen, maar ze deden het vaak wel. En hij wist dat haar situatie anders was. Ze sprak er niet met zoveel woorden over, maar Bas kon best goed tussen de regels doorlezen. Hij schraapte zijn keel en haalde zijn schouders op. “Mijn grootouders zijn Friezen,” zei hij, alsof daarmee de kous af was. Nuchtere Friezen, koppige Friezen, standvast en trots. Maar dat hoefde hij haar niet te vertellen; ze was geen idioot. Alles behalve, zelfs. “Het was prima hoor, maar ze hebben niet zo veel last van me gehad.” Hij wilde er eigenlijk helemaal niet over praten, want als hij meer zei dan zou er méér uitkomen. Julietta had een bepaald effect op hem, haar ontwapenende lach en fijne persoonlijkheid zorgden ervoor dat hij het achterste van zijn tong wilde laten zien. En dat terwijl hij de afgelopen maand zo goed zijn kiezen op elkaar had gehouden. Gelukkig veranderde het onderwerp en besloten ze beiden dat ze dit seizoen zowel op het EK Allround als het WK Allround op het podium wilde eindigen. Het hoogste podium, welteverstaan. Beiden kwamen ze van hun fiets af en Bas volgde haar voorbeeld door wat water te drinken. Hij slingerde zijn tas over zijn schouder en grinnikte. “Klinkt als een strak plan. En als we Morie extra willen irriteren kunnen we nu maar beter richting de ijsbaan gaan ja, voor we kostbare tijd verliezen en we voor straf een paar extra rondjes moeten rijden.” Niet dat dát een straf was, natuurlijk. Dit keer was hij degene die met zijn vuist lichtjes tegen haar schouder duwde. “Oh, dat had je gedacht. Ik doe al veertien jaar met de pro’s mee, iets verleren staat niet in mijn vocabulaire.” Tevreden liep hij voor haar uit de gang op, de trap af naar beneden. Tijd om de kleedkamers op te zoeken en zich om te kleden. Tijd om zo het ijs op te stappen.

_________________
I'm captivated by you, baby, like a firework show
Terug naar boven Ga naar beneden
http://privateroleplay.forumactie.com
Marjolein
Admin
Marjolein

Aantal berichten : 26
Registratiedatum : 22-05-15
Leeftijd : 26
Woonplaats : Krimpen a/d IJssel

Schaatsen      Empty
BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen    Schaatsen      Icon_minitimedi jan 07, 2020 9:30 pm

Jasmijn de Bruin
“Ja, je sliep al toen ik thuis kwam,” merkte Jasmijn op. Bijna had ze ‘we’ gezegd, op het laatste moment had ze zichzelf weten te corrigeren. Had ze zichzelf gered. “In ieder geval ben je uitgerust voor de training, dat voorbeeld had ik ook moeten volgen.” In plaats daarvan had ze een uitgebreide gymnastiek sessie met Ruben gehad. Niet heel verstandig, de avond voor de eerste training. Helaas viel daar nu niets meer aan te veranderen. Snel werkte ze nog een paar happen naar binnen en knikte ze instemmend toen Lena zich corrigeerde en opmerkte dat het onmogelijk voor haar was om dicht te klappen. Dat amusement verdween echter al snel toen ze de roddel over Michiel en Sabine hoorde. De woede en het verdriet was in één klap weer terug. Het stak, nog steeds, zelfs na een jaar. Nooit eerder had ze zich zo ontzettend vernederd gevoeld als in dat moment. Toen ze haar leuke, geweldige, liefhebbende vriend in haar eigen bed aantrof met een van haar collega’s. Opeens was zijn ware aard naar boven gekomen en bleek dat hij helemaal niet zo leuk, geweldig en liefhebbend was. De stomme, achterbakse eikel die zijn lul in de eerste de beste bimbo stak die hem met een geile blik aankeek. Jasmijn wuifde de woorden van haar zus weg en schudde haar hoofd. “Hij heeft het anders wel bijna een jaar met haar uitgehouden,” zei ze verbitterd. “Dus het duurde anders behoorlijk lang.” Boos en gefrustreerd zette ze haar spullen in de gootsteen en begaf ze zich naar haar slaapkamer. Het was een bende. Lakens lagen overal, haar ondergoed en kleding van gisteren lag nog ergens op de grond en de deuren van haar kast stonden wagenwijd open. Jasmijn stond gelijk aan pure chaos, dat was terug te zien in haar slaapkamer, waar het nu leek alsof er een bom was ontploft. Ze raapte haar laatste spullen bij elkaar, trok een paar schoenen aan en stuurde Ruben een sms voor ze samen met Lena de deur uit verdween. Dit keer gingen ze met de auto, voortaan zouden ze gewoon op de fiets stappen. Dat maakte ze haar zus ook nog maar een keer duidelijk. Gelukkig was het niet heel ver naar het ijsstadion en met Jasmijns rijkunsten waren ze er extra snel. “Ha, Max Verstappen is er niets bij,” reageerde ze nonchalant. Snel stapte ze uit, griste ze haar tas van de achterbank en zodra Lena ook buiten stond deed ze haar auto op slot. Ze was niet de enige van het team die besloten had om de fiets te laten staan. Er stonden nog twee andere auto’s; een nummerbord herkende ze als dat van Julietta, de andere was van… Bas? Die kwam meestal ook met de fiets. Ze haalde haar schouders op en gaf haar zusje een zacht duwtje richting de ingang van Thialf. “Kom op, laten we ons maar snel gaan omkleden,” zei ze met een grijns. Michiel was gelukkig weer naar de achtergrond verdwenen; het laatste wat ze wilde was dat haar eerste training in het teken van haar stomme ex stond. Samen met Lena liep ze de gangen door tot ze bij de kleedkamers kwamen. Ze stapte die voor dames binnen en zette haar tas opzij. Haar vest, shirt en broek verruilde ze voor haar schaatspak. De bovenkant hing losjes om haar middel en ze trok haar vest weer aan, de rits dicht tot bovenaan hals. Ze bond haar blonde haar beter in een staart en deed toen de hoofdband om, waar uiteraard ook weer sponsors op stonden. Met haar tas weer over haar schouder wachtte ze tot Lena ook omgekleed was. Dan konden ze zo onder de baan door naar het middenterrein lopen.

_________________
I'm captivated by you, baby, like a firework show
Terug naar boven Ga naar beneden
http://privateroleplay.forumactie.com
Marjolein
Admin
Marjolein

Aantal berichten : 26
Registratiedatum : 22-05-15
Leeftijd : 26
Woonplaats : Krimpen a/d IJssel

Schaatsen      Empty
BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen    Schaatsen      Icon_minitimedi jan 07, 2020 9:38 pm

Colin Molenaar
De besprekingen zaten erop, het was duidelijk wat er tijdens de eerste training zou gebeuren. Het was ook duidelijk wat er tijdens de eerste wéék zou gebeuren en de belangrijke zaken voor het eerste trainingskamp in Inzell waren inmiddels geregeld. Meestal werden dit soort weekenden van tevoren al vast gesteld waardoor er op dit punt in het seizoen nog weinig geregeld hoefde te worden. Colin pakte zijn spullen en liep samen met Thijmen het kantoor van Rienk uit. Terwijl ze hun vakanties bespraken begaven ze zich richting de ijsbaan waar zo de eerste training zou beginnen. Het gebeurde niet altijd dat heel het team compleet was. Soms trainden alleen de sprinters op het ijs, soms alleen de allrounders. Soms alleen de mannen en soms alleen de vrouwen. Het verschilde nogal. Aangezien dit de eerste training van het seizoen was, was het ondenkbaar dat iemand zou ontbreken. Ook de jongens van het development team zouden er vandaag bij zijn. Colin wreef over zijn achterhoofd en lachte hardop om een grap die Thijmen maakte. De twee haalden nog snel een koffie, voor ze de deuren doorliepen en het heilige der heiligen binnenstapte, zoals de ijsbaan ook wel eens genoemd werd. Thijmen klikte een deel van de boarding open zodat ze direct het ijs op konden stappen. Zelf ging Colin eerst zitten en haalde hij zijn schaatsen uit zijn tas. Hij stak zijn blote voeten erin en maakte de boel goed vast. Zijn tas liet hij staan waar hij stond en hij stapte het ijs op. Ondanks dat hij geen wedstrijden meer reed, voelde het goed om hier te zijn en om zijn ijzers onder te binden. Zo nu en dan reed hij nog wel een rondje mee, al was hij lang niet meer zo snel als dat hij een paar jaar geleden was geweest. Dat zat er niet meer in, nu hij niet meer op hoog niveau kon trainen. Hier moest hij genoegen mee nemen. Met zijn handen op zijn rug maakte hij een rondje over de baan, zijn blik gleed langs de lege tribunes die tijdens een toernooi meestal helemaal gevuld waren. Tegen de tijd dat hij zijn rondje afgemaakt had, waren er al een paar mensen op het middenterrein verschenen. Niek en Jurre, Marnix en Rachel, Kevin zat aan zijn schaatsen te peuteren en hij wist dat Bas ook ergens in het gebouw aanwezig was. Colin kwam op de inrijbaan tot stilstand en stak zijn handen in de zakken van zijn vest. Thijmen had inmiddels ook zijn schaatsen aan en gleed over de baan naar hem toe. “Ik heb er zin in, jongens,” zei zijn oudere collega enthousiast. “Jullie hopelijk ook!”

_________________
I'm captivated by you, baby, like a firework show
Terug naar boven Ga naar beneden
http://privateroleplay.forumactie.com
Ess

Ess

Aantal berichten : 16
Registratiedatum : 23-05-15
Leeftijd : 25
Woonplaats : Joejoe

Schaatsen      Empty
BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen    Schaatsen      Icon_minitimedo jan 09, 2020 3:21 pm

Julietta Ligthart
“De directie van Ahold-Nissan ja? Hoor ik hier ambities om de nieuwe Rienk te worden?” zei Julietta met een lach. Ze hoorde Bas niet vaak, of eigenlijk nauwelijks, over een carrière na schaatsen, als hij die titels en medailles niet meer kon halen. Zijn opmerking was nu ongetwijfeld als een grap bedoeld, dat kon ze horen aan de manier waarop hij het zei, maar ze was verbaasd dat hij überhaupt iets zei over zijn latere carrière. Geamuseerd keek ze hem aan. Het zou zeker nog wat voor hem zijn ook, vond ze. Hij had het inzicht, de gedrevenheid en, anders dan mensen vaak dachten, maakte hij snel goed contact met mensen. Bas was echt socialer dan hoe de media hem soms beschreef. Julietta knikte toen hij blij was voor Marcus en haar dat hun vakantie zo goed was bevallen, terwijl ze haar blik weer gefixeerd had op het middenterrein dat steeds drukker bevolkt werd. Waar haar opmerking over wie van Marcus en haar nou werkelijk de topsporter was, op dat moment puur retorisch en luchtig was bedoeld, was ze zichtbaar verrast doordat Bas zo direct en serieus antwoord had gegeven. Julietta voelde warmte naar haar wangen stromen. Wat was ze blij dat ze het soort huid had waarop niet te zien was als ze moest blozen, want anders was ze nu zo rood als een tomaat geweest. Ze was echt even overvallen door zijn plotselinge… ja wat was het eigenlijk, een steuntje in de rug? Een compliment? Toen ze de warmte op haar gezicht weer voelde wegstromen, keek ze haar ploeggenoot pas weer aan. “Thanks voor de reminder,” zei ze met een kleine glimlach. Het zou afdoen aan de goede bedoeling van zijn opmerking om er een discussie over starten, dus dat deed ze ook niet. Bas was on a roll met zijn directe opmerkingen, want hij had de ene nog niet uitgesproken of de volgende had zijn mond al weer verlaten. Zou Marcus nog wel tijd hebben om naar haar wedstrijden te komen. Dat was een hele goede vraag. Daar had ze nog niet bij stil willen staan, maar dat was nu onvermijdelijk geworden doordat Bas haar daarop had gewezen. Als ze eerlijk was, vreesde ze dat Marcus inderdaad te druk zou zijn om überhaupt naar één wedstrijd te komen. Hij was er nu al niet zo vaak. Al had dat ook wel te maken met het feit dat Marcus het niet zo had op haar mannelijke ploeggenoten, en voornamelijk Bas kon hij niet luchten of zien. Als hij dan naar een wedstrijd kwam en het kwam zo uit dat hij noodgedwongen een gesprek moest voeren met Bas, dan deed hij dat wel - hij had goede sociale vaardigheden, dat was het niet - alleen zij kon goed zien dat het met grote moeite ging. Toen ze hem er een keer op had aangesproken, ontkende hij het niet, maar hij benadrukte dat het ‘allemaal zijn mensen niet waren’ en dat hij de arrogante houding van Bas niet kon waarderen. Gezien dat gesprek uitdraaide op een niet zo fijne discussie, had ze besloten er niets meer van te zeggen, zolang hij naar de buitenwereld toe maar normaal deed en zij de enige was die het zag. Julietta kreeg een naar gevoel toen ze hieraan terug dacht en ze besloot dat ze dit onderwerp snel wilde laten vallen. “Ach, geen fragiel type zei je toch? Dus dat komt wel goed, daar zorg ik wel voor,” beloofde ze Bas met een knipoog. Vervolgens ging het gesprek weer even over zijn vakantie. "Ah natuurlijk, als ik aan grootouders denk, dan zie ik automatisch die van mij voor me, zeer explosieve mensen die je geen minuut met rust laten. En je vooral volstoppen met voedsel,” lachte Julietta toen ze zich realiseerde dat de Friese grootouders van Bas nou niet bepaald drukke, hectische types zouden zijn. Haar eigen grootouders had ze al een zeer lange tijd niet gezien, zeker voor haar doen, want toen ze nog wel contact had met die kant van de familie greep ze iedere kans om ze te zien. Dat zat er niet meer in, door de keuze die ze twee jaar geleden had gemaakt om zich vol te storten op het schaatsen. Bas haalde haar uit haar gedachte door subtiel te benadrukken dat ze maar eens richting het ijs moesten gaan. Dat was een goed plan, want ze had niet bepaald zin om in deze deprimerende gedachtes te blijven hangen. Daar werd niemand blij van. Gespeeld beledigd keek ze Bas aan door zijn vuist die hij, weliswaar relatief zacht, tegen haar schouder had geduwd. “Nou, eerst zien dan geloven hoor.” Julietta stak haar tong even uit en trok haar sporttas over haar schouder. “Let’s go. Ik zie je zo op het middenterrein?” vroeg ze retorisch, om zich vervolgens naar de kleedkamers te begeven.
Terug naar boven Ga naar beneden
Ess

Ess

Aantal berichten : 16
Registratiedatum : 23-05-15
Leeftijd : 25
Woonplaats : Joejoe

Schaatsen      Empty
BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen    Schaatsen      Icon_minitimedo jan 09, 2020 3:22 pm

Lena de Bruin
“Lag je er laat in dan? Het gebeurt niet vaak dat jij later thuiskomt dan ik. Had je nog een of ander ‘einde van de vakantie’-feestje?” zei Lena nieuwsgierig. Als dat zo zou zijn, dan wilde ze even vragen wie deze persoon was en wat diegene met haar zus had gedaan. Niet dat Jasmijn nooit laat thuiskwam of naar een feestje ging, maar ze was wel gewoon echt een verstandig type, zeker als ze de dag daarna een training had en in dit geval: de eerste training van het seizoen. Het moest dan toch echt wel iets heel leuks of belangrijks zijn? “Ja, een jaar, dat is waar, maar het is niet alsof Michiel zelf nou bepaald heel intelligent is. Dus het duurde even voordat hij doorhad.” Ze haalde haar schouders op. “En zijn keuze om met die bimbo verder te gaan in plaats van op zijn blote knieën jou te smeken hem terug te nemen, omdat hij de meest grote foute van zijn leven heeft begaan, geeft ook maar weer aan dat die gozer nou geen Einstein is.”
Aangekomen bij Thialf liep Lena achter haar zus aan naar binnen en vervolgens naar de kleedkamers. Nu ze hier was, begon ze wat gezonde zenuwen te voelen. Goede spanning. Spanning, omdat ze aan een nieuw avontuur zou beginnen. Ze had ontzettend zin om met alle mensen van haar nieuwe team aan de slag te gaan en te bezien wat er allemaal uit Lena te halen was. Ze volgde het voorbeeld van haar zus door zich om te kleden en haar schaatspak aan te trekken. Ook zij liet de bovenkant van het pak wat hangen en trok daarbovenop haar vest aan. Ze deed een elastiek om haar pols, maar liet haar blonde, golvende haren nu nog los langs haar gezicht hangen. Een laatste keer checkte ze haar make-up en toen besloot ze dat ze er klaar voor was. Met haar tas liep ze achter Jasmijn aan. Samen liepen ze naar het middenterrein waar ze haar nieuwe ploeggenoten ging ontmoeten. Er stonden al aardig wat mensen, wat ook niet zo raar was, want ze waren nou niet bepaald heel veel te vroeg. Op tijd, toegegeven, maar zeker niet vroeg. Bij het zien van de groep mensen wist Lena eigenlijk niet naar wie ze als eerste moest kijken. Die keuze werd twee seconden later voor haar gemaakt, doordat twee mannen, die ze herkende als sprinters Jurre de Jongh en Niek Prins, met grote glimlachen op haar af kwamen lopen. Met stevige handdrukken stelden ze zich aan haar voor. “Daar is het moment dan eindelijk, het zusje van de grote de Bruin komt het beste schaatsteam ooit versterken?”
Terug naar boven Ga naar beneden
Marjolein
Admin
Marjolein

Aantal berichten : 26
Registratiedatum : 22-05-15
Leeftijd : 26
Woonplaats : Krimpen a/d IJssel

Schaatsen      Empty
BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen    Schaatsen      Icon_minitimedo jan 09, 2020 10:16 pm

Bastiaan Dekker
Nonchalant haalde hij zijn schouders op. “Iemand moet uiteindelijk het stokje van hem overnemen, Rienk kan dit geen honderd jaar blijven doen.” En daarnaast kon Bas zich geen leven indenken waarin hij niet met schaatsen bezig was. Als hij niet meer op het ijs kon staan om wedstrijden te rijden, wilde hij op de een of andere manier toch bij de sport betrokken blijven. En wat was een betere manier dan door deel uit te maken van de directie van Ahold-Nissan? “Rienk is degene die erover begon, eigenlijk,” gaf hij toe. “Ook al wil ik er nog helemaal niet aan denken dat mijn carrière over twee jaar misschien wel is afgelopen.” Dat was nog een stap te ver, daar dacht hij liever pas aan als het zo ver was. Ondanks dat hij er niet aan wilde denken, was hij niet naïef. Het zou niet aan zijn wilskracht liggen, maar hij wist dondersgoed dat zijn lichaam fysiek niet meer in staat zou zijn dezelfde resultaten te behalen als hij 35 was. De vraag was of hij het langer wilde rekken, of hij zoveel van het schaatsen hield dat hij toch nog mee wilde blijven draaien met de trainingen, dat hij toch nog wedstrijden wilde blijven rijden, zelfs als hij het podium niet meer kon halen. Hij schraapte zijn keel een keer en kuchte in zijn vuist in een poging al die ongemakkelijke gedachten naar buiten te dwingen. Er was later genoeg tijd om daar over na te denken. Gelukkig hoefde hij er verder niet over te praten en switchte het gespreksonderwerp naar de vakantie van Julietta… en daarmee ook haar vriend, die probeerde een promotie te bemachtigen. Bas kende de man niet goed genoeg om een mening over hem te hebben, maar hij wist wel dat Julietta absoluut de topsporter van hen tweeën was. Ze had zoveel geknokt om de top te bereiken, en ze was er nu zo dichtbij. Hij stond het niet toe dat ze dat af zou doen alsof het niets was, alsof het geen betekenisvolle prestatie was, want dat was het val. Het duurde even voor ze op hem reageerde en haar uiteindelijke glimlach was klein en ondoorgrondelijk. Bas knikte een keer om nog eens te bevestigen dat hij het meende. “Goed, dat hoor ik graag. Het is belangrijk om mensen om je heen te hebben die je steunen,” zei hij. “En dat betekent niet dat ze er altijd moeten zijn, maar ondanks dat dit een individuele sport is, heb je altijd support nodig.” Om op terug te vallen als het zwaar werd, als de resultaten misschien tegenvielen, of om een overwinning te vieren. “In ieder geval heb je mij. En de rest van het team natuurlijk.” Ondanks dat ze elkaars concurrentie waren, was het prettig dat ze ook altijd voor elkaar klaar stonden. Dat maakte Rienk duidelijk aan zijn pupillen; samenwerking was ontzettend belangrijk in zijn ogen. Er ontsnapte een lach aan zijn lippen toen ze het over haar eigen grootouders had, die Spaans bloed hadden en dus heel andere types waren dan zijn pake en beppe. “Nou, als je in Sneek langskomt krijg je een paar zelfgebakken Fryske dúmkes, een kop koffie en een stram gesprek over het weer. Of zoiets,” lachte hij hoofdschuddend. “En dan ook nog in een accent waar je waarschijnlijk niets van verstaat.” Inmiddels stonden ze beiden naast hun fiets en waren ze klaar om zich naar het middenterrein te begeven. Eerst moesten ze zich omkleden natuurlijk, want in deze outfit konden ze het ijs niet opstappen. “Ha, jij komt nog maar net bij de pro’s kijken, Ligthart. Je gaat mij niet vertellen hoe het werk.” Binnen een paar passen stond hij onderaan de trap, op de eerste verdieping. Een tweede trap volgde, naar de begane grond zodat ze naar de kleedkamers konden lopen. “Yes, uiteraard. Tot op het ijs.” Hij stak zijn hand nog even naar haar op en dook toen de herenkleedkamer in, waar Menno zich aan het omkleden was. “Hé, man,” zei hij, waarna hij zijn tas neerzette en zijn vest openritste. Terwijl hij zijn broek ook uittrok en zijn schaatspak tevoorschijn haalde, voelde hij zijn ploeggenoot naar hem staren. Ongemakkelijk draaide hij zich een kwartslag en met een opgetrokken wenkbrauw keek hij de sprinter aan. “Wat?” vroeg hij, een tikkeltje gepikeerd. “Niks,” zei Menno hoofdschuddend. “Ik heb het natuurlijk meegekregen van je, eh… van Victoria.” Ah. Ja, natuurlijk. Bas slaakte een diepe zucht en draaide zich weer om. Hij trok zijn schaatspak aan, liet de mouwen losjes langs zijn benen hangen en trok zijn vest weer aan. “Het gaat prima met me, Menno,” verzekerde hij hem ervan. “Ik heb me eroverheen gezet, en aangezien het mijn relatie was, heeft niemand er verder iets mee te maken.” “Ja, maar de pers-“ begon zijn collega en Bas rolde met zijn ogen. Snel stak hij zijn voeten in zijn sneakers terwijl hij hem onderbrak. “De pers weten niet waar ze het over hebben.” Hij hees zijn tas weer over zijn schouder en liep zonder nog een woord te zeggen de kleedkamer weer uit, onder de ijsbaan door naar de trap die hem naar het middenterrein leidde. Het seizoen begon al goed, dacht hij sarcastisch, terwijl hij zijn tas ruw op een van de banken zette.

_________________
I'm captivated by you, baby, like a firework show
Terug naar boven Ga naar beneden
http://privateroleplay.forumactie.com
Marjolein
Admin
Marjolein

Aantal berichten : 26
Registratiedatum : 22-05-15
Leeftijd : 26
Woonplaats : Krimpen a/d IJssel

Schaatsen      Empty
BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen    Schaatsen      Icon_minitimedo jan 09, 2020 10:36 pm

Jasmijn de Bruin
“Wat?” vroeg ze, een tikkeltje verward. Pas toen ze het tweede deel van Lena’s vraag hoorde, snapte ze wat haar zusje bedoelde. “Nee, helemaal geen feestjes. En al helemaal niet op die manier,” zei ze lachend, voor ze haar wenkbrauwen iets fronste en haar zusje een duwtje gaf. “Ik was met Ruben en Rachel bij Marnix,” zei ze. En daarna was ze met Ruben naar haar eigen appartement teruggegaan… maar dat hoefde Lena niet te weten. Het voelde ergens naar om tegen haar te liegen, maar het leek haar geen goed idee om tegen Lena te vertellen dat ze het de afgelopen maand meerdere keren met haar ploeggenoot had gedaan. De ploeggenoot waar Lena nu ook mee moest samenwerken. Het leek haar beter als ze dat even voor zich hield. Gelukkig had Lena al snel een ander onderwerp gevonden in de vorm van Michiel, ook al vond ze dat nou ook geen leuk gesprek zo op de vroege ochtend. “Hij denkt dat hij heel wat is met zijn master in Geschiedenis,” zei ze, voor ze een gezicht trok. “Stomme eikel. Hij hoeft het nu niet meer in zijn hoofd te halen om op zijn blote knieën om iets te komen smeken.” Nee, daar had ze totaal geen behoefte aan.
Meer tijd hadden ze niet om er over te kibbelen, want het was inmiddels tijd om naar de ijsbaan te gaan. Gelukkig kwamen ze niet als laatste aan, dat bleek toen ze na het omkleden het middenterrein opliepen. Jasmijn trok haar paardenstaart iets steviger aan nadat ze haar tas met schaatsen weg had gezet en liet haar blik door de hal glijden. Langs de tribunes en de scoreborden, langs het bord met de baanrecords waar haar naam niet op stond. Vervolgens gleed haar blik naar de gezichten van haar collega’s en de staff van Ahold-Nissan op het middenterrein. Er waren al heel wat mensen, maar Ruben had ze nog niet gespot. Logisch, natuurlijk. Het was helemaal niet de bedoeling geweest dat hij zou blijven slapen en nu moest hij eerst nog langs huis om zijn eigen spullen te halen. Het was in alle opzichten een verschrikkelijk dom idee geweest. Jasmijn stak haar handen in de zakken van haar vest en toverde een lach tevoorschijn toen Jurre en Niek op haar en Lena afstapten om zich voor te stellen. “Het heeft even geduurd, maar ze is eindelijk bij zinnen gekomen,” besloot ze te zeggen. Ze trok een hand terug en legde die rond Lena’s schouder. “En ze is niet alleen maar mijn zusje hoor, ze is ook hartstikke goed.” Jurre grijnsde en haalde zijn schouders op. “Dat moet ook wel, als ze voor de beste ploeg komt schaatsen. Welkom in het team, Lena.” Jasmijn trok haar zus mee om de rest van het team ook aan haar voor te stellen. Ze liet haar officieel kennismaken met Marnix, Kevin en Rachel. Precies op dat moment kwam Bas de trap opgelopen en zijn gezicht was nog nét geen donderwolk. Jasmijn fronste haar wenkbrauwen iets. Misschien moest ze Lena straks maar aan hem voorstellen, hij zag er op dit moment niet bepaald gezellig uit. Menno kwam ook de trap op gesprint en keek met een verontschuldigende blik naar de meest befaamde schaatser in hun midden. “Ik ben bang dat dat mijn schuld was,” mompelde hij. “Ik begon over Victoria.” “Oh my god,” verzuchtte Jasmijn. “Hoe kun je zo’n idioot zijn?” Ze rolde met haar ogen en gebaarde van Lena naar Menno. “Lena, deze idioot heet Menno Postma. Menno, dit is mijn zusje, Lena. Ze komt ons team versterken.” De twee schudden elkaar de hang en vervolgens trok Jasmijn Lena weer met zich mee, om haar aan de rest van het team voor te stellen. Iedereen van de staff was er; hun fysiotherapeut en hun arts, de social media manager en natuurlijk hun twee assistent-coaches. Thijmen en Colin stonden bij de boarding, op het ijs, met elkaar te praten. “He mannen,” begroette ze hen. “Jullie willen vast mijn zusje ook wel ontmoeten. Lena, dit zijn Thijmen Kuipers en Colin Molenaar, onze assistent-coaches. Als Rienk ons niet traint, doet een van hen dat dus wel.”

_________________
I'm captivated by you, baby, like a firework show
Terug naar boven Ga naar beneden
http://privateroleplay.forumactie.com
Marjolein
Admin
Marjolein

Aantal berichten : 26
Registratiedatum : 22-05-15
Leeftijd : 26
Woonplaats : Krimpen a/d IJssel

Schaatsen      Empty
BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen    Schaatsen      Icon_minitimedo jan 09, 2020 10:47 pm

Colin Molenaar
Niemand reageerde op de opmerking van Thijmen en Colin klapte hem lachend op de rug. “Nog even geduld, over een halfuur mag je ze lekker afbeulen. Dan moeten ze wel naar je luisteren.” “Ja, lach maar Molenaar. Ze luisteren altijd nog beter naar mij dan naar jou.” Colin haalde zijn schouders op. Dat was niet helemaal waar, maar als dat Thijmen beter deed voelen dan kon hij die klap wel incasseren en doen alsof. Hij zat er niet mee. Hij stak zijn hand weer in de zak van zijn vest en bewoog zijn linker schaats heen en weer over het ijs. Soms jeukte het nog wel; die drang om aan de start te verschijnen in een pak van Ahold-Nissan op het NK of in het oranje/blauwe pak tijdens internationale wedstrijden. Helaas zat dat er voor hem niet meer in, niet met zijn afwijking. Hij moest er maar mee leren leven dat zijn carrière er heel anders uit zou gaan zien. Ze keuvelden over van alles en nog wat terwijl ze wachtten tot de rest van het team ook zou verschijnen en Rienk het middenterrein ook zou betreden. Vanuit zijn ooghoeken zag hij Jasmijn met een nieuw meisje het middenterrein opkomen; Lena de Bruin. Hij had haar natuurlijk wel eerder zien schaatsen, maar destijds had ze nog voor het rivaliserende team van Kas Morie gereden. Nu reed ze voor Ahold-Nissan, voor Rienk, voor hém. Hij bleef een paar tellen naar haar en haar energieke uitstraling kijken, tot Thijmen over Bas begon en opmerkte dat hij er niet bepaald vrolijk uit zag. “Hoe zou jij reageren als je vriendin zo’n stunt zou uithalen?” merkte Colin op. Niemand van hen had er met Bas over gesproken, hij wist dat alleen Rienk dat had gedaan. Waarschijnlijk was hun hoofdcoach de enige die tot hem door zou dringen. “In ieder geval heeft hij de juiste keuze gemaakt om het direct met haar te beëindigen. Voor hij zelf in zo’n schandaal meegesleurd wordt,” voegde hij daaraan toe. Thijmen schudde zijn hoofd. “Dat weet ik nog zo net niet, de pers kan behoorlijk volhardend zijn met dit soort zaken. Ik zie het nog niet zomaar overwaaien.” “Nou, gelukkig hebben we daar een goed PR-team voor,” besloot Colin. “Tenzij Dekker dat zelf verpest.” “Oh, kom op Thijmen. Hij is oud en wijs genoeg om dat niet te doen. Hij draait al veertien jaar mee.” “Dat wil niet alles zeggen.” Hij haalde zijn schouders op. Voor Colin kon reageren, dook Jasmijn plotseling voor hen op. Mét haar zusje. Colin verstijfde een paar tellen terwijl hij haar aanstaarde. Wat hij dan ook wilde zeggen leek in zijn keel te blijven steken. Gelukkig was zijn collega iets sneller bij de les en schudde hij de hand van het meisje. Om geen ongemakkelijke scène te veroorzaken, volgde hij diens voorbeeld en schudde hij Lena de hand. Haar hand was klein en haar vingers smal, haar huid zacht en een tikkeltje koud. “Hoi,” zei hij. “Ik ben Colin, leuk om je te ontmoeten.” Leuk was een understatement. Lena was een… behoorlijk indrukwekkende verschijning.

_________________
I'm captivated by you, baby, like a firework show
Terug naar boven Ga naar beneden
http://privateroleplay.forumactie.com
Ess

Ess

Aantal berichten : 16
Registratiedatum : 23-05-15
Leeftijd : 25
Woonplaats : Joejoe

Schaatsen      Empty
BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen    Schaatsen      Icon_minitimevr jan 10, 2020 4:14 pm

Julietta Ligthart
Waar Julietta al verbaasd was geweest dat Bas überhaupt iets liet vallen over het leven na zijn schaatscarrière, liet hij nu duidelijk merken dat hij er wat gedachten aan had gewijd en dat hij mogelijk zeker wat zag in een carrière als coach. Rienk was er volgens Bas zelfs tegen hem over begonnen. “Coach Dekker, klinkt goed,” besloot ze. “Maar je hebt gelijk, laten we nog maar niet aan dat moment denken. Je bent dan misschien wel de bejaarde van deze club,” begon Julietta met een plagerige blik in haar ogen, “maar qua resultaten geef je ons allemaal nog steeds het nakijken.” Hoe raar zou het eigenlijk zijn als hij niet meer zou schaatsen, niet meer die man to beat zou zijn? En dan doelde ze niet eens per se op hun eigen team, maar gewoon wat dat voor invloed zou hebben op de hele schaatswereld. Natuurlijk waren er meer levende legendes en ook nieuwe sporters die af en toe als een duveltje uit een doosje tevoorschijn kwamen, maar Bas was echt een begrip, een icoon, geworden door de jaren heen. Dat zou toch wel heel gek zijn. Als zij dat al vond, dan kon ze zich zeker voorstellen dat dat idee helemaal voor hem nog liever iets was voor de zeer lange termijn. Ze voelde een knoop in haar maag ontstaan toen Bas benadrukte hoe belangrijk het was om mensen om je heen te hebben die je steunden. Dat gevoel had ze eigenlijk helemaal niet, als ze echt eerlijk was. Wel vanuit haar team, dat bevestigde Bas ook, maar vanuit haar vriend en familie eigenlijk niet. Op haar twee jongste broers na, wat dan eigenlijk meer een acceptatie inhield dat ze had gekozen voor haar schaatscarrière in plaats van dat dat inhield dat ze bij belangrijke wedstrijden als trotse broers zaten en haar aanmoedigden. Dat was helaas niet zo. “Ja, thanks,” zei ze enkel en ze was zeer blij dat het gesprek overging naar de grootouders van Bas, even een - voor haar - luchtig onderwerp. “Ha, dat klinkt goed, dan mag je mijn tolk zijn.” Ze begon hard te lachen toen Bas haar erop wees dat ze nog maar net bij de pro’s kwam kijken en daardoor eigenlijk geen recht van spreken had om een – weliswaar speelse – sneer naar hem uit te delen. “Ja ja, wrijf het er maar in,” lachte ze, om daarna naar de kleedkamers te vertrekken.
In de kleedkamer had ze verwacht Jasmijn tegen te komen. Ze was zeer benieuwd naar hoe het met haar ging. Jasmijn kon ze inmiddels toch echt wel een vriendin van haar noemen: ze hadden vanaf het begin eigenlijk al meteen een klik gehad en daardoor kon later een goede vriendschap ontstaan, mede doordat ze elkaar natuurlijk zo veel zagen. Naomi ten Duis, net als Julietta een allrounder, kwam ze wel in de kleedkamer tegen. Terwijl ze zich omkleedden, praatten ze elkaar kort bij over hun vakanties en daarna liepen ze met hun tassen naar het middenterrein. Daar aangekomen vloog haar blik eigenlijk direct naar Bas, die in zijn eentje op een van de banken zat en plots weer een energie om zich heen had die niet bepaald positief was. Als blikken konden doden… Wat was er in die korte tijd nadat ze hem had gesproken veranderd? Hij leek na hun gesprek eigenlijk weer gewoon opgewekt, maar daar was nu niets meer van over. Menno kwam naar haar toe en wisselde een veelbetekenende blik met haar. Óh. Hij was over háár begonnen. Julietta snapte dat Menno erover was begonnen; zij had er immers ook nog aan gedacht, maar ze had besloten het niet te doen. Eigenlijk precies om dit te voorkomen, dat hij op zijn eerste dag al weer geconfronteerd zou worden met dat drama in plaats van met een frisse start. Er was een tijd en een plaats om die situatie te bespreken maar toch zeker niet vlak voor de training. “Hij draait wel bij,” beloofde ze hem. Als Bas eenmaal weer het ijs had aangeraakt, dan was dat hele gedoe vast weer op de achtergrond en zou hij weer meer zichzelf zijn. Daar ging ze van uit. Nadat ze bijna iedereen had begroet, zag ze even verderop bij de boarding Jasmijn staan met Thijmen, Colin en Lena. Direct liep ze naar het groepje toe en begroette iedereen met een vrolijke lach, om daarna Lena even te omhelzen. “Goed je weer te zien! Welkom, ik hoop dat je het hier erg naar je zin gaat hebben.”
Terug naar boven Ga naar beneden
Ess

Ess

Aantal berichten : 16
Registratiedatum : 23-05-15
Leeftijd : 25
Woonplaats : Joejoe

Schaatsen      Empty
BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen    Schaatsen      Icon_minitimevr jan 10, 2020 4:25 pm

Lena de Bruin
“Michiel kan dan wel een hoog IQ hebben, maar dat betekent zeker niet dat zijn EQ ook hoog is en dat is in dit geval toch wel héél duidelijk als je het mij vraagt.” Lena had altijd al gevonden dat Michiels emotionele en sociale intelligentie niet bepaald hoog waren en dat was zo absoluut geen match met het karakter van haar zus, omdat zij nou juist geen open boek was. Als je dan een vriend had die het gevoel had van een baksteen en dus totaal niet doorhad wanneer zijn vriendin even wat steun nodig had, dan liep dat per definitie gewoon stroef. Althans, dat was hoe Lena het zag. Het was overigens niet alsof zij een expert op het gebied van liefde was. Nee, die illusie had zij zeker niet. Door haar open en spontane karakter maakte ze snel contact met mensen en had ze ook het gevoel dat het vrij snel klikte met iemand en ze had dan nog wel eens de neiging om dat gevoel te verwarren met verliefdheid. Kon ze zeggen dat ze ooit écht verliefd was geweest? Ze wist het eigenlijk niet.
Op het middenterrein werd Lena warm onthaald door haar nieuwe ploeggenoten. Iedereen was eigenlijk heel enthousiast. Iedereen stelde zich natuurlijk voor, maar ze wist absoluut wie wie was. Ze had nu Niek en Jurre ontmoet en Jasmijn liet haar vervolgens kennismaken met Marnix, Kevin en Rachel. Stuk voor stuk, zo op het eerste gezicht, leuke mensen. Toegegeven, Lena vond niet snel iemand niet leuk, zeker niet na een eerste ontmoeting, maar een enkele keer kwam het wel voor dat ze vanaf het eerste moment geen goed gevoel kreeg bij iemand. Daar was ze echter bij dit team niet bang voor. Lena keek haar zus lachend aan toen ze werd voorgesteld aan ‘idioot Menno’. “Wat een originele manier om iemand voor te stellen, Jas,” lachte ze, om zich vervolgens tot ‘idioot Menno’ te richten en haar smalle hand uit te steken en zichzelf voor te stellen – wat Jasmijn feitelijk al voor haar had gedaan. Jasmijn had Menno een idioot genoemd, omdat hij zich tegenover Bas Dekker had uitgelaten over zijn ex-vriendin Victoria Tremblay. Lena had uiteraard alles op de voet gevolgd over dat dopingschandaal en de break-up die daar op volgde. Ze wierp een nieuwsgierige blik op Bas die even verderop op een bank zat en er inderdaad niet bepaald uitzag als een zonnetje. Eigenlijk wilde ze zichzelf dolgraag aan hem voorstellen. Daar kreeg ze de kans helaas niet voor, omdat haar zus haar al weer naar het volgende groepje meesleepte om zich aan voor te stellen. De twee mannen waar ze nu voor was komen te staan, waren de assistent-coaches van het team. Thijmen Kuipers en Colin Molenaar. “Hoi! Ik ben Lena de Bruin,” zei ze met een opgewekte glimlach terwijl ze de handen van beide mannen schudde. Doordat ze zo was gefocust op de manier waarop zij zichzelf voorstelde, ontging het haar volledig dat Colin er wat minder relaxed bij stond dan Thijmen. Toen ze de warme hand van Colin had losgelaten, keek ze – of eerder bekeek ze – beide mannen nog eens. “Mijn hemel, wordt iedereen hier ook op uiterlijk geselecteerd?” flapte ze eruit waarmee het vrij duidelijk was dat ze doelde op het feit dat eigenlijk iedereen hier buitengewoon knap was. Hallo, zelfs die staff zag er waanzinnig goed uit. Die assistent-coaches mochten er zeker wezen, dat was weer wat anders dan bij team Menzis waar dat allemaal oudere mannen waren. Niks tegen oudere mannen, maar wel tegen oudere mannen met haren uit de oren, uit de neus…Ze rilde bijna al weer bij die gedachte. Dit was toch wel even wat anders. Colin was ook echt even wat anders. Niks saaie, harige, oude man. Nee, dit was dé definitie – of in ieder geval háár definitie - van tall, dark and handsome. Ze wist uiteraard wie hij was en hoe hij eruitzag: tot een paar jaar geleden stond hij zelf nog op het ijs. Maar van dichtbij was het toch nog even anders. Toen de gedachte in haar hoofd langzaam begon op te komen dat ze mogelijk iets heel ongepasts had gezegd, begon Thijmen – gelukkig - hartelijk te lachen. “Nou je bent in ieder geval niet op je mondje gevallen, heel goed!” Een vijfde, en tevens voor haar vrij bekende, persoon kwam bij het groepje van vier staan. Julietta Ligthart. Ze werd direct door haar omhelsd en welkom geheten. “Heel lief, dankjewel!”
Terug naar boven Ga naar beneden
Gesponsorde inhoud




Schaatsen      Empty
BerichtOnderwerp: Re: Schaatsen    Schaatsen      Icon_minitime

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Schaatsen
Terug naar boven 
Pagina 1 van 2Ga naar pagina : 1, 2  Volgende

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Privé Rollenspel :: Rollenspellen :: Schaatsen-
Ga naar: